Tissue Tuesday

Morris is geboren met een gespleten lip, gehemelte en tandenboog. Een complete enkelvoudige schisis.

Laura | @morris.bogaert

Ongeveer een jaar geleden werd ik zwanger, zo blij dat onze wens om jonge ouders te zijn ingevuld ging worden. Het was allemaal heel spannend. Bij de eerste echo rond week 5 konden we zijn kloppende hartje al horen. Helemaal ontroert keken we uit naar de volgende echo’s. Op 12 weken konden we de NIP-test doen, een tweetal weken later mocht ik om 9uur in de ochtend bellen naar de gynaecoloog voor de resultaten, alles was in orde en we kregen het de tweede maal bevestigd dat het een jongen was. Zo blij waren we, we wilden alle twee één kindje en heel graag een jongen. Het kon niet meer stuk! Op 18 weken kon ik mezelf niet bedwingen, ik wou een extra 3D echo laten maken door een andere persoon dan mijn gynaecoloog. Een vriendin van me had hierover verteld en vond dit een heel toffe ervaring. Op 18 weken konden we terecht, de mevrouw maakte beelden en oh wat word je verliefd op dat kleine mini mensje in je buik. Helemaal anders zo’n 3D echo!

De 20 weken echo naderde, m’n vriend en ik hadden hier toch wel stress voor, iets in ons maakte ons bezorgd, ook al hadden we hier geen reden voor. Ik weet het nog goed, het was de dag voor mijn verjaardag. We gingen binnen bij de gynaecoloog, ik mocht gaan liggen. Ze zei dat ze ons ventje van kop tot teen moest bekijken bij deze echo, hersentjes, hoofdje en dan plots neusje en lip, oei zei ze… ze keek even verder en zei, ik zie een klein defectje. Mijn vriend en ik keken elkaar in de ogen, ik barstte uit in tranen. Zoals ik het kan zien heeft hij een gespleten lip, schisis. Ik begon helemaal te trillen, mijn benen waren niet meer stil te houden. De tranen vloeide over onze wangen. De gynaecoloog zei dat ze alles nog eens heel nader ging bekijken om te zien of dit het enige was. Ze gaf een kleine uitleg en stuurde ons door naar een tweede gynaecoloog voor een extra opinie. Met een bang hart kregen we terug dezelfde uitleg. Een derde opinie volgde en daaruit bleek ook dat het gehemelte en tandenboog mee gespleten waren. Een complete enkelvoudige schisis. Onze wereld zakte in, je kindje heeft een afwijking, iets wat geen enkele ouder wil horen. Het doet pijn, heel veel pijn. 1/750 kindjes heeft schisis, soms is het erfelijk, in ons geval niet. Niemand in de familie heeft schisis, puur toeval werd er ons verteld.

Na de 20 weken echo keken we terug naar de echo die we op 18 weken lieten maken… De schisis was hier al op te zien. Maar wij kenden het eigenlijk niet, of toch niet in die mate. Je zoekt als ouders de mooiste foto’s eruit en ons mannetje lag mijn zijn ‘goede’ kant naar ons. De mevrouw die de echo heeft genomen mocht niets zeggen omdat dit geen medische echo was.

Ergens vonden we dit spijtig maar aan de andere kant, het kon op dat moment niet verholpen worden. Schisis komt tot stand de eerste 4-5 weken van de zwangerschap dat is dus de tijd dat je ontdekt dat je effectief zwanger bent.

De weken gingen traag voorbij, de verwerking ging van start. Vele zorgen kwamen erbij, wat met voeding? Wat met de spraak? Hoe zal hij eruitzien? De mama van Devon, een kindje met schisis die intussen al iets ouder is dan een jaar heb ik leren kennen na de 20 weken echo. Wat heeft zij mij geholpen, ik ben ze eeuwig dankbaar! We kregen de opdracht een Schisisteam te zoeken. Wij wilden het beste voor onze man, dat gaf natuurlijk de nodige stress.. Hoe kies je dit en hoe maak je de juiste keuze? Ieder team heeft een andere aanpak & plant de operaties op een andere leeftijd. Op 1 dag hadden we 2 afspraken geplant, eentje in het UZA en eentje in UZ-gent. Toen we bij het UZA buiten kwamen keken men vriend en ik naar elkaar en we dachten hetzelfde. Hier moeten we zijn, hier is de juiste plaats om onze kleine vriend zijn schisis te laten opereren. Zo zeker waren we dat we de afspraak in gent afgezegd hebben.

Weken gingen voorbij, we waren opgelucht dat we een team hadden gevonden waar we ons goed bij voelen. Graag wilden we nog één ding, een nieuwe echo van Morrisje, eentje waarop we echt konden kennismaken met hem. 28 weken ver en we waagden onze kans. Onze vriend had zich helemaal verstopt, na een kwartiertje proberen zei de mevrouw, een laatste poging, draai je eens op je zij. En jawel hoor daar was hij dan. Kleine Morris liet zich zien! We waren hier zo blij mee! Deze echo’s hebben ons nog meer geholpen om de klap te verwerken. Verliefd waren we op hem! We waren er klaar voor!

Morris-28-wekenecho

37 weken zwanger, ‘s-nachts om 4 uur brak mijn water, het was zover, kleine Morris zou geboren worden en het zou niet meer lang duren. Na een droombevalling kregen we onze kleine Morris in onze handen. Wat was hij mooi, wat waren we blij! Zijn schisis zagen we niet, we waren verliefd op dat kleine mannetje dat in m’n armen lag. De eerste fles dronk hij met gemak uit, wow! Dit was boven al onze verwachtingen, fier heel fier waren we! 

Mijn vriend en ik kozen ervoor om echt open te zijn, iedereen mag onze kleine man zien, we wilden hem aan de hele wereld laten zien! Zo trots waren we. We hebben dan ook nooit een foto genomen waarop de schisis opzettelijk niet te zien was. Morris is Morris en dit was zijn eigenheid.

Morris-20:07:2018

1 oktober was de geprikte datum voor de eerste operatie. Hierbij zouden ze de lipspier gewoon aan elkaar hangen zodat deze aan de spanning kon wennen tegen de volgende operatie. Die datum kwam alsmaar dichter en dichterbij. Ik, als mama had het hier zo ontzettend moeilijk mee, ik wou helemaal Morris zijn mondje niet afgeven, ik wou niet dat hij veranderde. Maar dat zou echt heel egoïstisch geweest zijn van mij. Het moest, voor Morris zijn toekomst, dat wist ik wel.

1 oktober was aangekomen, Morris was zoals hij was, lachen, lachen, lachen en tot op de operatietafel was hij de verpleegsters letterlijk aan het versieren, het ontroerde mij zo. Tot het moment dat hij het maskertje op moest… Mijn hart brak, Morris keek recht ik mijn ogen en ik zag hem denken mama help mij, ik krijg geen lucht. Na enkele seconden was hij in slaap en mocht ik nog een vluchtig kusje geven. Het wachten kon beginnen. Na een 2 uurtjes werden we geroepen: ‘ouders van Morris’. We hoorden een baby huilen, ik zei nog tegen men vriend dat is Morris niet hoor, waarna hij ook nee knikte. Oh jawel dat gehuil was Morris, ik herkende hem niet, niet zijn gezichtje, niet zijn gehuil. Wat voelde ik mezelf erg, waar was mijn kleine man met zijn prachtig lipje. Ik had het zo moeilijk. Als moeder voelde dit echt heel raar. Ik kon wel blijven janken. 

Eens op de kamer dronk Morris dapper zijn eerste flesje helemaal op! Wat een kanjer! Het tweede flesje ging nog vlotter binnen en we mochten tot onze grote verbazing diezelfde dag nog naar huis. Morris zijn lipje moest genezen, wat ging dat vlot! Het werd iedere dag mooier en mooier. Wetende dat dit geen esthetische sluiting was vonden we al gek, het is nu al zo mooi! De dag na de operatie gaf onze kleine Morris zijn eerste kleine lachje. Een groot verschil voor mama die een grote brede lach gewoon was, maar hij was natuurlijk nog terughoudend. 

Nu bijna een maand later, ben ik zo blij met de eerste stap die gezet is, Er staat nog een heel traject op ons te wachten maar samen staan sterk, samen gaan we dit doen. Wij, als gezin. 

Naamloos-5

Zijn eerste brede lach koesteren we, het was prachtig, zo mooi dat hij zo’n eigenheid had. Als zijn lipje volledig gesloten is zal het littekentje een knipoog zijn naar zijn eerste brede glimlach. Zo willen we hem dit ook vertellen, hij mag fier zijn, heel fier op zichzelf, net zoals wij heel fier zijn op onze kleine lieve vriend!

Morris-25:10:2018

2 Comments

    • Sandra

      Lief mooi gezin,

      Wat een prachtig verhaal en dankbaar dat jullie dit delen.
      Wij zijn in verwachting van onze prachtige derde zoontje.
      Met hetzelfde “defect” schisis. Ook een volledige enkelvoudige spleting.
      Maar wat geven jullie ons kracht en steun om dit te lezen.

      Dank hiervoor!

      Sandra Remco Fenn Javi en ….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *