The Truth Thursday

Het leven met baby-twins én een peuter

Drie kids onder de 2 jaar

Vorig jaar veranderde ons leven compleet met de komst van onze tweeling dochters Pep en Pom. Het was even chaotisch en zoeken naar hoe we het allemaal moesten gaan doen met nog een kindje van nog geen 1,5 jaar.

Ik heb mij het afgelopen jaar vaak verdrietig en alleen gevoeld. Genoeg mensen had ik om mij heen als het nodig was maar toch ergens wou ik het allemaal gewoon zelf doen en sterk blijven. Nu realiseer ik mij dat dat de grootste bullshit is en ik echt wel hulp nodig had en mijn emmertje vaak overliep.

Maar hoe is het leven nou echt met een tweeling én een peuter? De meiden worden binnenkort alweer 1 jaar en Lev is inmiddels 2 geworden. Ik moet zeggen dat ik nu steeds wat meer lucht en een soort van rust begin te krijgen. Makkelijk is het nog steeds niet en er zitten vaak donkere dagen bij maar het is het allemaal zo ontzettend waard geweest.

De speciale band tussen de kids

De band tussen onze drie muiters ontwikkeld zich steeds meer en dat is heel bijzonder en puur om te zien. Dat het allemaal maar zo gewoontjes en vanzelf gaat. Lev zorgt heel goed voor zijn zusjes en zij zijn onwijs dol op hem. Ze lachen naar elkaar, Lev speelt soms een beetje ruig met ze, ze trekken aan elkaars haren en dan roept Lev ‘AUW! NEE ZUSJE! ‘. Soms zijn er wel wat strubbelingen tussen hem en zijn zusjes. Speelgoed delen als je twee bent is ook moeilijk.

Elke avond wil hij mee zijn zusjes naar bed brengen. Het muziekdoosje probeert hij voor ze aan te doen en hij pakt allerlei knuffels om die vervolgens bij ze in bed te gooien. Hij geeft ze vaak een kusje maar bijna altijd een aai over hun bolletje. ‘Doei, zussie’.

Wij hebben er bewust voor gekozen om de tweeling tegelijkertijd te gaan voeden. Overdag en de nachten. De eerste weken met nachtvoeding en alles waren heftââââgh. We vielen tijdens het voeden vaak in slaap en waren enorm geïrriteerd naar elkaar toe. Elke vier uur voeding, verschonen, knuffelen, inbakeren en weer terug in de wieg.

Pom was in het begin heel rustig en Pep was de schreeuwerd. We hebben toen besloten om naar een osteopaat te gaan die ons naar onze mening enorm geholpen heeft. De voeding paste we aan met Johannes Pitbrood Prutje en we probeerde voor wat meer ‘rust en regelmaat’ te zorgen.

Overleven

En hoe we het allemaal hebben gedaan het afgelopen jaar? OVERLEVEN! Het is heel intens en emotioneel voor mij geweest. Jeffrey is er wat nuchterder in. Ik kijk niet in boekjes of iets hoe het allemaal zou ‘moeten’. Ik ging op mijn gevoel af en probeerde alles te doen en te geven wat ze op dat moment nodig hadden.

De huiluren, krampjes en je aandacht verdelen vond ik ook emotioneel zwaar. Kom op, zorgen voor kinderen is ook fucking pittig! Vaak dacht ik ook, stel je niet zo aan! Hup! Tranen wegvegen en gaan met die banaan. Ik kon de uren van de klok afkijken en was zó blij als Jeffrey na zijn werk weer thuis kwam. Vaak liep ik in de middag nog in mijn onderbroek door de woonkamer, douchte ik 3 dagen niet, was mijn haar een vogelnest en had ik twee baby’s in mijn armen en een dreumes aan mijn been.

De eerste tijd ging ik eigenlijk ook niet heel veel met ze naar buiten. Het is nog steeds een hele klus om ze überhaupt aan te kleden, in te pakken, je spullen klaarleggen voor vervolgens een wandeling van 10 minuten omdat je peuter alles bij elkaar krijst op straat. ‘Ikke wil niet mee mama!’. Daarna begint dan een van de baby’s ook te huilen en staat het zweet me werkelijk tot aan mijn bilnaad.

De wallen zijn het dubbel en dwars waard hoor. Soms denk ik ook waar zijn we in Godsnaam allemaal aan begonnen. Maar ze dan zo drie samen aan tafel te zien, brabbelen en spelen voelt als een bonke liefde.

Tips en tricks

Of ik echt tips en tricks heb voor hoe je het allemaal zou kunnen doen, geen idee? Ik heb er wel een paar van hoe wij het hebben gedaan.

– Als het mogelijk is om de tweeling tegelijkertijd te voeden DOEN! Zo ben je niet de hele dag om en om bezig met voeden en verschonen. Wij gebruiken een heel fijn tweelingkussen van Twin Things wat een verademing is. Doek onder het flesje en je hebt je handen vrij voor een paar minuten.

– Probeer een beetje regelmaat te creëren. Is moeilijk, is lastig maar het werkt uiteindelijk voor ons wel.

– Wij hebben er voor gekozen om ze beide in te bakeren. Dit gaf ze beide wat meer rust waardoor ze ook rustiger sliepen.

– Baarmoedergeluiden! Het klinkt gek, ik kreeg het als tip maar voor de tweeling werkte het rustgevend. Ik downloadde een app op de Ipad of deed het via Youtube. Elke keer als ze naar bed gingen zette ik het aan. Maar, als ze onrustig waren overdag zette ik het ook vaak aan.

– Een draagdoek vind ik ook erg prettig. Wij hebben een draagdoek en draagzak van Dragen in Schagen. Voornamelijk draag ik Pom het meest van de twee. En dan kunnen Lev en Pep gewoon samen in de wandelwagen.

– Realiseer je dat alles fases en moment opnames zijn. Aan elke dag komt een eind. Lukte het vandaag niet dan gaat het morgen misschien wel lukken. Wees niet hard voor jezelf maar vraag om hulp waar nodig. Neem af en toe even een break, samen met je partner of met iemand anders die je lief hebt.

– Met krampjes etc. blijft het zoeken. Wij zette ze dan wel eens in de Maxi-Cosi zodat ze wat meer rechtop zaten. Aaien over het buikje, en een beetje schommelen.

– De tranen met tuiten horen er nou eenmaal bij en dat is niet iets om je voor te schamen. Let it gooo, let it goooo! Jank een potje, dat lucht enorm op.

– Probeer met je partner te praten over alles. Gooi je gevoelens op tafel, vertel hoe je er overdenkt en krop het niet op. Dan moet je hem of haar maar een keer met het hoofd op de stoeptegels gooien.

– Vraag om hulp! Je merkt zelf wie er op dat moment wel voor je zijn en wie niet. Je kan het niet altijd alleen. Maar ook hulp via andere mama’s was voor mij een verademing. Ik stelde hun vragen en ze gaven altijd heel lief antwoord.

Geniet!

Volg altijd je moeder gevoel. Net zoals alle andere mama’s doe ik ook maar wat. Er is geen goed of fout, alles zijn leermomenten. Ik begin steeds meer te leren over de kinderen en soms denk ik oja, zo kan ik het ook eens proberen. Natuurlijk zijn er ook genoeg momenten dat je gillend gek word, en dat is logisch. Niemand zei dat het makkelijk ging worden?

Ook al kan ik ze soms achter het behang plakken.. Zij zijn het dubbel en dwars waard. Ik geniet enorm van het moederschap ook al is het soms kak. Probeer te genieten. En weet je? Kijk eens vanaf een afstandje naar ze wanneer ze aan het brabbelen en spelen zijn met elkaar. Daar geniet ik intens van en dat maakt me nog steeds íedere freaking dag emotioneel. Rijkdom.. Dat is wat het is.

Liefs, Kailey
@xxkaill

9 Comments

  • Yildez

    Ik heb een dochter van bijna 8 maanden en ik voel me soms al alleen, verdrietig en machteloos maar dat is niks vergeleken met 3 kinderen natuurlijk. Zoveel respect voor jou en zoveel bewondering!

  • Merel

    Je bent een topper!!

    Ik begon je te volgen toen jouw tweeling 6 weken was en die van mij nog in mijn buik zaten!!

    Ik heb zo ontzettend van je genoten, met je meegeleefd en van je geleerd!

    En nu maak ik het zelf allemaal mee en je hebt zooo gelijk en het is zoo herkenbaar!

    Moeders van tweelingen zijn echt superwomans!

  • Samantha

    Wat heb je dat mooi beschreven. Krijg er gewoon tranen van hihi. Hier ook 3 kids maar dan van 8,6 en 1. Ons leven stond ook op zijn kop toen ik zwanger bleek van onze derde. Zo niet aan zien komen. Maar het is het waard. Zou het voor geen goud willen terug draaien..
    Je bent een powervrouw!!

  • Oma Anita

    Lieve Kail je doet het gewoon Super héérlijk om te lezen hoe het gewoon ook is . Jullie hebben 3 pracht kids ben trots om hun oma te zijn en weet dat alles een fase is hahahah ken het maar al te goed. You rock girl dikke kuzzz (O)Ma

  • Beth

    Onze oudste dochter is nu 2j8m en onze medewerking is nu 1j6m. Ze schelen dus 14 maand (of 1j2m). Tot nu toe is het zeker niet rustiger geworden. Het is even heftig als in het begin, maar dan op een andere manier. 3 dames met elk hun eigen karakter … en de tweeling die nog steeds slecht slapen … maar inderdaad, zo waard!! Zoveel liefde!! 1 woord = zaaaaaalig!!

  • Chantal

    Wauw Kailey wat heerlijk dat je zo eerlijk bent! Daar is ook lef voor nodig. Die eerlijkheid op social media durven delen vind ik altijd heel mooi en het helpt mij en andere moeders enorm. Gewoon dat jij het net zo hebt ervaren maakt het al minder eenzaam. Je bent een stoere chick liefs chantal

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *