Anne,  Momster Monday

# Anne- Het leed dat gebroken nachten heet

Its your Annie again. En Annie gaat weer is een ietsepietsje beetje zeiken, zeuren en zaniken. Gewoon omdat het oplucht en ik het soms heerlijk vind.

Wij hebben ongeveer 2,5 jaar geen 1 nacht mogen doorslapen. Dus toen ik tijdens mijn zwangerschap ineens een doorslapend kind kreeg was ik ZO blij. Mijn peutermeisje slaapt door. Na 2,5 jaar. Maar hé dat mag de pret niet drukken. Natuurlijk had ik mij met onze newborn op komst alweer op het ergste voorbereid. Ik dacht HOP, daar gaan we weer. Weer 2,5 jaar geen fatsoenlijk nachtje doorslapen. Maar hij bleek een droombaby. Sliep overdag prima, en om 19:00 vielen zijn oogjes al dicht. Zelfs de avondfles was er vrij snel af. ‘Whoop whoop’ riepen we regelmatig.

We vertelden iedereen wat voor een droombaby we hadden en dat we dat ook wel verdiend hadden na onze terror baby dreumes peuter genaamd Ivy.

Maar…. Je voelt de bui al hangen. Het is nu DRA-MA. En nog mogen we niet klagen want vergeleken met Ivy slaapt Lux nog steeds als Doornroosje. MAAR. Het is dus ineens team terror baby to the max. S’avonds schreeuwt hij moord en brand. En als we hem dan pakken omdat ‘er toch wel echt iets moet zijn’ lacht hij heel hard en roept vrolijk ‘dag daggggg’ met een stalen smoelwerk en een wapperend handje. En het ‘nadeel’ aan twee kinderen hebben is dat de ‘ach laat maar eventjes huilen’ techniek niet op gaat. Want als we dat ook maar nét eventjes iets te lang proberen te handhaven dan horen we een echo een deur verderop en zijn er 2 kinderen wakker. En ik kan je vertellen, dat maakt me dan ook dubbel chagrijnig.

Ze vertonen dit gedrag overigens ook altijd als het super goed uitkomt. Als je net visite hebt bijvoorbeeld. Dan probeer ik na een hele lange tijd eindelijk bij te praten met een vriendin die op bezoek is en dan begint het tetterkoortje boven precies hun stembanden te smeren. Ik snap het wel hoor. Beneden zitten is ook veel gezelliger. Want ik kan op dat moment ook niet het geduld op brengen om het getetter boven op te lossen. Je laat overigens toch ook geen vriendin komen om boven te gaan stoeien met je kids. Of wel?

Al met al mogen we eigenlijk niet klagen en is 2/3 keer per nacht natuurlijk niks vergeleken bij sommige mamas en papas die helemaal geen oog dicht mogen doen. Maar ook die 2/3 keer per nacht sloopt soms. Ik lig dan soms ook al om 20;00 op bed. Als ze me dat gunnen natuurlijk.

Ach. Het zal wel weer een fase zijn en er komt vast een dag dat ze tegen me zeggen; ‘NEE mama, ik wil nog niet opstaan. Ik ben nog zo moe….’.

Het is een fase. Het is een fase. Het is een fase.

En daarmee sluit ik af, want ik ga slapen.

Toedeledokie luitjes.

XO Anne.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *