Tissue Tuesday

Mama Rama beviel in bad

Vandaag vertelt mama Rama haar verhaal.

Op mijn uitgerekende datum bracht ik in de ochtend mijn zoon naar de peuterspeelzaal en had zo nu en dan een wee. Er zat nog veel tijd tussen en ze waren nog niet zo intens dus het kon nog alle kanten op. Nadat ik mijn zoontje had opgehaald en in bed had gelegd kreeg ik een telefoontje van mijn verloskundige. “Als je het fijn vindt dan kom ik eraan en kunnen we proberen je te strippen”. ‘Perfect’ dacht ik, mijn zoon slaapt en dan zien we wel wat er verder gebeurt! Al vrij snel nadat ze me gestript had begonnen de weeën krachtiger te worden en ben ik in ons bad boven gaan zitten. Met de warme douche op mijn buik kon ik de weeën die nu sneller en intenser waren goed opvangen. Ondertussen had ik mijn moeder gebeld en mijn vriend laten weten dat het toch echt was begonnen.

Oma kwam precies op het moment dat mijn zoon wakker werd. “Gelukkig, ik kon in bad blijven zitten!”, want de weeën kwamen steeds sneller. Mijn moeder was ondertussen begonnen met het op zetten van het bevalbad.
Het bad wordt gesteriliseerd geleverd, met goede uitleg over hoe je het op moet zetten (wel met advies dit van te voren door te nemen). Het bevalbad is speciaal ontworpen voor bevallingen, er zit een extra zitje in en handvatten om je aan vast te houden. Het opzetten van het bad hadden we van te voren doorgenomen.
Toen mijn vriend thuis kwam van zijn werk, stond met de hulp van mijn moeder, het bevalbad al klaar en hebben ze het samen gevuld met water.

Toen ik beneden kwam was de hele woonkamer omgebouwd. Bank tegen de muur, bad in het midden van de woonkamer en er moest een bed bij voor het geval dat er iets aan de hand was. Ik kreeg al snel groen licht van de verloskundige, “ga er maar in als je wilt!” Al snel begon ik me steeds meer terug te trekken, helemaal in mijn wereld. Alles en iedereen om me heen deed er niet toe, alleen maar ik en de wee en het kleine wonder dat we gauw te zien zouden krijgen.

Ik vond het geweldig! Ik voelde me licht in het water, kon me gemakkelijker ontspannen tijdens de weeën en het echt over me heen laten komen.

Ik wilde niemand aan mijn lijf of om me heen. Mijn vriend zat op de trap en moest af en toe een koud washandje op mijn hoofd leggen. De verloskundige en de kraamverzorgster zaten op de bank. Mijn moeder was heerlijk boven aan het spelen met mijn zoontje die af en toe even kwam kijken hoe het met mama ging.

De weeën werden steeds intenser en ik keerde nog meer in mijn eigen wereld. Alles en iedereen om me heen was totaal niet belangrijk. Het was heel intens en heftig en ja het was pijnlijk, maar de bewegingsvrijheid die ik had door het water. Me om te kunnen draaien zonder problemen tijdens de wee of weer terug, was voor mij perfect. Het ene moment kronkelde ik door het water en het ander moment wilde ik alleen maar liggen. Door het water kon ik mezelf dwingen om te ontspannen.

Na ruim 1,5 uur in het bad mijn weeën opgevangen te hebben voelde ik druk, mijn verloskundige deed een controle, ik had 7 cm ontsluiting en mijn vliezen stonden erg gespannen (deze waren nog steeds niet gebroken). Toen werd er besloten om even uit bad te komen zodat ik niet te warm zou worden van het water. Zodra ik uit het bad was kwam er een heftige wee. Deze was zoveel heftiger dan in het water, ik kon het nauwelijks opvangen. Staan was niet fijn, dan misschien liggen, nee dat was het ook niet, weer staan en toen kon ik het niet ophouden, mijn lijf begon te persen. Ik roep: “ooooh ik kan het niet tegen houden het komt” (in mijn hoofd nog de 7cm van 2 weeën ervoor) en op dat moment perst mijn lijf zonder controle, mijn vliezen breken en mijn verloskundige roept: “Je moet nu het bad in als je in het water wil bevallen”

Ik spring samen met mijn vriend het bad in en al na de 2de perswee staat het hoofdje. Mijn verloskundige begeleid mijn vriend in wat te doen. En zo komt met een 3de perswee, met de hulp van papa, Damian ter wereld in het water. Ik ben helemaal rustig, iedereen is eigenlijk rustig. Damian is rustig, huilt niet maar kijkt me aan als hij in mijn armen ligt. We roepen mijn moeder en ook de oudste komt erbij. Grote broer Zayvièn wilde meteen ook in het bad komen, kennis maken met zijn kleine broertje. Wat bijzonder was dat, even samen met zijn vieren in het bad, Damian nog vast aan de navelstreng en de placenta nog niet geboren!

We hebben daarna de navelstreng bijna een uur laten uitkloppen. Er was zo’n enorme rust in huis, iedereen was ontspannen en relaxed. Damian dronk meteen goed aan de borst. Zo rustig en relaxed was hij. Huilen deed hij niet, wel tevreden geluiden maken. Pas na 2 dagen hebben we hem voor het eerst horen huilen!

Als ik al mijn bevallingen zo kon doen, zou ik nog wel 10 kinderen willen. Het was zo speciaal, zo relaxed, heel intens maar zo mooi! Ik voel me gezegend dat ik dit heb mogen ervaren! De verloskundige zat er letterlijk bij en keek er naar, mijn lijf wist wat te doen en alles ging nagenoeg vanzelf. Wat mij betreft dus een echte aanrader.

Liefs, Rama
(mama van Zayvièn en Damian)
@Zaydee2015

Nieuwbakken mama met zoontje Damian.
Photocredits; Wilson Ebot.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *