The Truth Thursday

Mama Valeria was zwanger tijdens haar studie (examenjaar)

Zwanger in mijn laatste jaar MBO

Hallo lieve ouders,

Ik ben Valeria en ik ben 21 jaar, ik woon in Haarlem. Ik ga jullie vertellen over mijn zwangerschap tijdens mijn laatste jaar MBO aan de hogeschool TIO.

Op 3 mei 2017 kwamen mijn vriend en ik achter dat ik zwanger was, een week voor mijn laatste tentamenweek van mijn laatste jaar van Hotelmanagement, MBO aan het Hogeschool TIO (een privéschool). Ik was toen maar 20 jaar en mijn vriend 19. 

De reactie van mijn vriend was priceless, hij was blij en ik stiekem ook, maar toch heel erg bang over de reacties van onze ouders. Mijn moeder en ik komen oorspronkelijk uit Peru, waar het niet gek is om als tiener zwanger te worden. Toch was ik heel erg bang om dit aan mijn moeder te vertellen. Maar het kon echt niet meer wachten, ik moest het gaan vertellen. Tijdens mijn laatste week van mijn tentamens, wij waren net klaar met avond eten en opeens begon ik met huilen, mijn vader was bij de keuken aan het roken en mijn moeder zat nog met mij aan tafel. Mijn moeder had het vermoeden al, zij vroeg gelijk wat er was en of ik zenuwachtig was voor mijn tentamen, want ik ben een stresskip. Ik stopte niet met huilen en toen zei mijn moeder; “WAT BEN JE ZWANGER?” Ik antwoordde hierop dat dat zo was. Mijn moeder zei daarop tegen mijn vader “hoorde je dat? Vale (zo noemt mijn moeder mij) is zwanger”. Beide reageerden rustig en begripvol, mijn vader gaf ook aan dat er ook andere opties waren als ik mijn baby niet zou willen houden en dat hij mij zou steunen, maakte niet uit waar ik voor zou kiezen. Op die vraag beantwoordde mijn moeder met een harde; “nee, dat gaat niet gebeuren”. Toen zei mijn moeder; “het komt goed, je moet nu alleen zorgen dat je je diploma haalt en je stage afmaken”. Want ja, ik moest nog 13 lange en zware weken stage lopen. Ik was verrast dat mijn moeder zo begripvol was en dat stelde mij gerust, er viel gelijk een grote zorg van mijn schouders. Uiteindelijk heb ik 1 tentamen niet gehaald en moest ik in een verlenging voor een half jaar. 

Eerste trimester 

Tijdens mijn eerste trimester heb ik stage gelopen bij een hotel in Amsterdam, wat was dat zwaar. Ik liep stage als Housekeeping supervisor, het was 5 a 6 dagen per week trap op trap af lopen. Ik heb het toch volgehouden ondanks de vermoeidheid maar toch heb ik het afgemaakt met een mini buikje. Tijdens mijn stageperiode kwam ik achter dat ik een jongen zou krijgen, ik was heel erg blij om hem te zien tijdens de echo. Hij was helemaal gezond.

Tweede en derde trimester

In september ben ik begonnen met mijn verlenging voor 1 vak. Ik ging een keer per week naar school met een hele grote buik, hij was echt huge en ik ben echt klein. In november reisde mijn moeder en mijn vader naar Peru om mijn oma te bezoeken. Mijn oma bleek ernstig ziek te zijn en mijn moeder besloot om in Peru te blijven. Op 22 december 2017 heb ik mijn laatste tentamen gemaakt. Ik ging erheen met de gedachte dat het me niet zou uitmaken of ik het haalde of niet. Als ik het niet zou halen, zou ik het volgend jaar nog eens proberen. Niets was meer belangrijk dan mijn gezondheid en mijn familie. Uiteindelijk bleek dat mijn oma kanker had.

Zaterdag 6 Januari 2018

In de nacht van zaterdag naar zondag, om 03:00 ’s nachts, begonnen mijn weeën. Ze waren niet krachtig maar ik was heel erg bang omdat mijn moeder er niet bij kon zijn. Ik heb sinds het begin van mijn weeën niet meer geslapen. Om 05:00 uur heb ik mijn vriend wakker gemaakt en tegen mijn vader gezegd dat hij vroeg thuis moest zijn omdat ik al weeën had. Hij werkt namelijk op Schiphol, ik heb toen ook mijn moeder geappt. Ik heb de hele ochtend onder de douche gestaan en om 07:00 uur ’s ochtends (zondag, 7 januari) begonnen mijn weeën steeds krachtiger te worden. Mijn vriend heeft mijn verloskundige gebeld, ik had voornamelijk hele erge rug- en bovenbeen weeën, dus ik kon niet zitten, lopen of liggen. Om 15:00 middags mocht ik naar het ziekenhuis. Mijn vriend en mijn vader waren er ook. Om 20:00 uur ‘s avonds vroeg mijn vader of ik mijn zus en een goede vriendin van mijn ouders erbij wilde hebben. Ik was zo bang, vooral omdat mijn moeder er niet was, dat ik ja heb gezegd. Uiteindelijk om 02:30 uur nachts (maandag 8 januari) begon ik met persen en na twee uur was mijn baby er nog steeds niet. Om 05:00 kwam de gynaecoloog en heeft nog met een vacuümpomp geprobeerd en het hielp niet. Uiteindelijk heeft hij een echo gemaakt en blijkt dat onze baby boy een sterrenkijker was, toen legde hij uit dat het een keizersnede moest worden. Om 5:30 ging ik naar de operatiekamer, ik was kapot maar om 06:09 was onze mooi en kerngezonde MAXIMILIANO eindelijk bij ons. 

4 uur na mijn bevalling kreeg in mijn cijfer binnen en JAAA! IK WAS GESLAAGD, ik had gewoon mijn mbo-diploma gehaald! Mijn moeder was in Peru samen met mijn oma, wij hebben toen gebeld en mijn oma kon niet stoppen met zeggen hoe trots zij op mij was, ik huilde van blijheid en verdriet tegelijk. Mijn moeder is twee weken na mijn bevalling terug naar Nederland gekomen.

29 Maart 2018

Heb ik samen met mijn zoontje eindelijk mijn diploma opgehaald.

Mei 2018

In mei 2018 zijn mijn zoontje, vriend, vader, moeder en ik in Peru geweest om mijn oma, opa, broer, zijn vrouw en dochter te zien. Na 7 jaar was ik weer terug in Peru en deze keer om mijn oma te zien na haar chemokuren. Het was heftig maar ik was blij om haar te zien. Wij hebben echt genoten en zij was echt verliefd op onze zoon. Na drie mooie weken moest ik afscheid nemen van mijn oma. Ik was kapot vanbinnen, ik wist niet zeker of het de laatste keer zou zijn dat ik haar zou zien. 

Twee maanden later is mijn oma overleden aan kanker. Mijn hart was kapot maar ik moest sterk blijven voor mijn zoon. Ik heb toen niet echt kunnen rouwen.

3 September 2018

8 maanden na de geboorte van onze zoon, ben ik doorgestroomd naar het 2de jaar van het HBO, hotel- en Eventmanagement op TIO.

Nu maart 2019

Ik zit nu in het tweede jaar van mijn hbo-opleiding. Ik heb er veel moeite mee en ik heb klachten van een burn-out. Ik ben mijn oma verloren en 4 maanden nadat mijn oma overleed, is mijn oma haar moeder, mijn overgrootmoeder, ook overleden. 

Langzaam gaat het steeds beter met mij, ik probeer eerst op mijn gezondheid te concentreren. Een moeilijk jaar achter de rug maar ik ben wel gelukkig dat het goed gaat met mijn familie en vooral met onze zoon.

XO, Valeria

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *