Tissue Tuesday

Financiële struggles én zwanger.

‘Op mijn 24e wil ik mama worden, mits alles financieel op orde is’ is iets wat ik al sinds mijn pubertijd riep.
Eenmaal 23 besefte ik me al snel dat dit hem waarschijnlijk niet zou worden. Mijn vriend had een flinke studie vertraging en was al iets te lang bezig met zijn studie biologie aan de universiteit. Dit was zijn laatste jaar dat hij recht had op stufi. Ik zelf zat in het eind examen jaar van de opleiding fotografie, nadat ik 2 jaar lang depressief thuis had gezeten was ik dus ook wat ouder dan de gemiddelde leerling.

Ik had me er bij neergelegd dat de kans klein zou zijn om op mijn 24e mama te worden, al bleef ik stiekem hopen! 

Naast mijn opleiding had ik een bijbaantje als barvrouw en deed ik hier en daar wat betaalde foto opdrachten en streamede ik (games op twitch) mijn vriend had ook een bijbaantje. 

We woonde in een klein appartement in Arnhem, we hadden het financieel best goed voor 2 studenten en we wisten dus ook een aardig centje te sparen.

Toen ik in maart mijn menstruatie misste nadat we een paar weken daarvoor een ongelukje hadden gehad met een condoom en ik een morning afterpil had genomen had ik al gauw het gevoel dat er iets niet klopte. Ik bleef mezelf overigens overtuigen dat dit gewoon door de morning after pil kwam maar toch vroeg ik mijn vriend een test te halen.

1 april 2017.
Mijn vriend was al vroeg weg voor werk en ik had uitgeslapen en ik besloot de test te doen.. Tijdens dat ik plaste verscheen er al een tweede lijn op de test.. Lichtelijk in paniek besefte ik me dat er toch een baby in mijn buik groeide.. Ik appte mijn vriend die me ondanks dat het 1 april was meteen geloofde want niet veel later stond hij in paniek voor mijn neus.. ‘omg, en nu?’ in de korte tijd voor hij er was had ik al het een en ander opgezocht.. Hoe duur is een kind en wat zijn eventuele opties mochten we het kindje niet kunnen houden. (stiekem had ik in mijn hoofd de keuze al gemaakt het kindje te houden, ik wist dat we genoeg liefde hadden voor dit kleine gelukje en mocht het nodig zijn dan zou mijn moeder ons steunen en supporten waar ze dit zou kunnen)

Het eerste onderwerp wat dan ook ter sprake kwam, was het financiële plaatje.. Beide studeren en een bijbaantje.. Beide straks geen stufi meer ondanks dat mijn vriend dus nog wel zou moeten doorstuderen en dus ook niet fulltime zou kunnen gaan werken.. En een oud klein verrot appartement wat met een baby niet bewoonbaar was..

Ik appte mijn moeder en die zei meteen dat ze altijd achter mijn keus zou staan en wist dat we het hoe dan ook zouden kunnen, we moesten wel zo snel mogelijk terug in Groesbeek gaan wonen. Daar kom ik vandaan en daar woont mijn moeder nog steeds want dat was makkelijker.

Mijn moeder zette iedereen die ze kende in om een woning te vinden in Groesbeek met huursubsidie en ik was al aan het kijken voor eventueel werk als ik straks mijn diploma in handen had.. Al snel merkte ik dat mensen liever geen zwangere vrouw aan wilde nemen en kwam ik uiteindelijk in de bijstand terecht, omdat mijn vriend recht had om geld te lenen van duo (geen recht meer op stufi maar dus wel lenen) ontvingen we maandelijks 519 euro aan bijstandsuitkering. We hadden inmiddels een appartement in Groesbeek gevonden en door een onderlinge afspraak met de huisbaas hadden we recht op huursubsidie.. Het kwam er op neer dat we alsnog €500 euro aan huur moesten betalen.. Doordat we in Groesbeek woonde kon mijn vriend niet bij zijn huidige baantje blijven werken en ik zelf moest met 20 weken zwangerschap stoppen als barvrouw. Van €19 euro kun je in een maand niet leven. Vooral niet als je bedenkt dat er natuurlijk nog veel meer vaste lasten zijn dan alleen huur (tv, internet, mobiele telefoon etc) mijn vriend werd gedwongen maandelijks te lenen. Nadat we een berekening hadden gemaakt besloten we voor €600 euro per maand te gaan lenen. €1119 euro kwam er per maand binnen (exclusief zorgtoeslag etc)

Gek genoeg kregen we het voor elkaar om hier prima mee te leven. We kijken niet eens perse naar wat we uitgeven we gaan gewoon zuinig met geld om zonder hier ons best voor te doen. We zijn beide geen shoppers, voor onszelf dan. Want de kleine man had inmiddels al een volle kledingkast.

Mijn moeder bood aan om een kinderwagen te kopen, die mocht ik zelf uitzoeken. Ik koos voor een tweedehands Joolz, mijn moeder vond dit zo bijzonder dat ik een tweedehands wagen koos ipv een nieuwe. Ze besloot samen met mijn oma, haar moeder de volledige babykamer te financieren. Hier ben ik ze zoooo ontzettend dankbaar voor! Mijn moeder kwam zelden met lege handen op bezoek, de ene keer kwam ze met boodschappen en dan met een pak luiers en baby kleren of speelgoed. Dit was super lief maar soms natuurlijk ook wel vervelend want je wilt het het liefst natuurlijk zelf doen. 

28 november 2017 (16 dagen na mijn 24e verjaardag!) werden wij trotse papa en mama van een geweldige zoon, Pijke Sjaak. Het financiële gedeelte zorgde ondanks dat we ons prima redden tijdens de zwangerschap wel voor flink wat stress.. Want straks met dat kleintje gaat dat vast heel anders. Inmiddels is de kleine man 15 maanden oud. Onze situatie is iets veranderd. Ik ben inmiddels trotse eigenaresse van een eigen fotostudio! Dit zorgde er wel voor dat ik geen bijstandsuitkering meer kreeg. ‘Als fotografe heb je maar weinig kans van slagen dus hier werken we niet aan mee’ een lening om mijn bedrijf op te starten zat er dus ook niet in. Via mijn moeder haar man zijn we aan een goedkope ruimte gekomen die we helemaal zelf opgeknapt hebben en al zeg ik het zelf, goedkoop maar super leuk heb ingericht! Ook is hij mede eigenaar en versterkt hij ons bedrijf als videograaf. Mijn vriend leent inmiddels ipv €600 euro bij duo €900 euro per maand en mijn moeder vult dit elke maand met €250 euro aan mits ik niks verdient heb met mijn fotografie, tot dat dit niet meer nodig is. Mijn vriend heeft dit jaar zijn bachelor als het goed is en kan helaas waarschijnlijk niet zijn master halen ivm ons financiële plaatje dus. We hopen dat zodra hij klaar is en een normale baan heeft te kunnen verhuizen en eindelijk als normaal onafhankelijk gezin te kunnen leven!

Ondanks ons inkomen voel ik me rijker dan ooit, dit kleine gelukje, ons geweldige ventje is me zoveel meer waard dan al het andere, deze kleine held heeft me een reden gegeven te leven en ik ben hem elke dag dankbaar dat hij ons uitgekozen heeft als zijn ouders! Zoals ik altijd zeg: alles gebeurd met een reden.

@whopperzz

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *