The Truth Thursday

Tienermoeder Naide deelt haar verhaal

Vandaag vertelt tienermoeder Naíde haar verhaal.

Tante, waarom heeft jouw huis maar 1 kamer?” vroeg mijn toen 8 jarige nichtje. Daar ging mijn enthousiasme. Ik ben net verhuist naar een “kot”. Zo heet een studentenkamer hier in België. Douche, wasbak, slaapgedeelte en een magnetron. Mijn eerste jaar aan de hogeschool ging beginnen. Mijn moeder en ik hadden een deal gemaakt, zij betaalt de huur en ik de rest. Ik werkte al een aantal jaar in het nachtleven en dat was genoeg voor mij.
Jaren terug had ik een dj ontmoet tijdens een van onze feestjes en het klikte gewoon. Je weet wel, een van die personen waar je officieel niks mee hebt maar je steekt wel iemand neer met je blik als die maar zijn kant opkijkt. Grapje natuurlijk. Maar niet echt, he’s mine. 
Hij en ik waren al die jaren vrienden gebleven maar er was nooit iets gebeurd. Tot nu. Na een nachtje in de club gebeurde het dan eindelijk. Hij bracht me naar huis en onze eerste kus was voor de bushalte. Jep, wat een tienercliché. 

Na een gezellig nachtje kreeg ik toch stress. We waren toch veilig?! Een paar klikken verder op Google wist ik dat het antwoord een dikke vette NEE was. De pil is pas echt veilig na 3 maanden. Daar stond ik dan. Alleen. In mijn piepkleine studentenkamer. Als de dood voor de reactie van mijn moeder. En mijn zus? Oh nee, en mijn broers? En hij dan? Zijn we wel official? Hier zit hij echt niet op te wachten hoor. Ik trouwens ook niet. Oke, dus nu word ik niet alleen een tienermoeder maar ook een alleenstaande tienermoeder? Ik, een moeder? De persoon die zogenaamde jungle juice heeft gemaakt uit die ene Capri Sun met de leeuw op de verpakking en vodka van de Lidl. Great. Ik wou gewoon de cool aunt zijn die langskomt met cadeautjes. Ik heb niet eens een plek om te wonen? Kan ik gewoon even verdwijnen? Alsjeblieft? Die nacht leek wel eeuwig te duren. Alleen met mijn gedachten en een groeiende baby in mijn buik. Wat nu? 
Die nacht schreef ik 2 brieven. Eentje aan mijn moeder en eentje aan hem. Signed, sealed, delivered. Mijn moeder is heel praktisch. Ze dacht, oké mouwen oprollen, er is werk aan de winkel. En op dat moment had ik misschien meer emotionele steun nodig dan dat zij besefte. Ja, het is een schok als je tienerdochter ineens vertelt dat ze zwanger is maar de meeste mensen staan niet stil bij de emotionele rollercoaster dat het meisje zelf meemaakt. Hij was eigenlijk heel nuchter. “Je bent zwanger. Heb je nagedacht, wat je wil doen? Ik steun je no matter what.” 
Na een gesprek met een maatschappelijk werker, wist ik dat ik gelukkig recht had op wat ze hier noemen, een inschakelingsuitkering. Dat is een uitkering voor jonge schoolverlaters. Dat, plus wat hij verdiende met draaien was net genoeg voor ons. We leefden echt van maand tot maand. En soms had een maand een week te veel. But we survived. 

Ik bleef in mijn piepkleine kamertje wonen totdat ik 8 maanden zwanger was en eindelijk een 1 kamer appartementje had gevonden. Slechte buurt, superklein, matras op de grond in de woonkamer en geen 1 meubel had dezelfde kleur. Maar het was van ons. 2 weken na onze verhuizing ben ik bevallen. IZAIAH MONTEIRO – 1 / 8 /2015 Een mooie babykamer had hij niet. Gewoon een bed in de ieniemieniekamer die wij deelden. En liefde. Heel veel liefde. We waren supergelukkig met superweinig en Izaiah is nooit iets tekort gekomen. Financiële steun van familie hebben we nooit gehad. En eenmaal thuis van het ziekenhuis hebben we het ook maar moeten uitzoeken met 2. Toen was er in België, voor zover wij wisten, nog geen sprake van kraamzorg. Maar Izaiah leeft nog. Dus… good job zeker? 
Anno 2019 wonen we niet meer in ons schattige 1 kamerappartementje met 3. We zijn verhuist en Izaiah heeft een zusje gekregen, Eva. Papa heeft ondertussen een platencontract getekend en de toekomst is heel rooskleurig. 

Tienermoeder zijn is niet gemakkelijk. Het is eenzaam en vermoeiend. Ik ben zeker geen perfecte moeder. Ik verstop me vaak genoeg zodat ik een snoepje kan eten zonder dat ik het moet delen. Ik verlies ook mijn geduld als mijn kleuter voor de 10de keer een HotWheels naast mijn bed heeft gelaten waardoor ik bijna mijn teen breek bij het opstaan. Maar ik zou door het vuur gaan voor mijn 2 monstertjes. Tienermoeder of niet.


Xoxo, Naide 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *