The Truth Thursday

It takes three

Niet één, niet twee maar drie.. wauw dat is wel even een dingetje om te verwerken lijkt ons. Maar ook zó mooi en bijzonder, dat er 3 mini wezentjes in je buik groeien. ❤️ Sientje is een stoere drieling-moeder en deelt vandaag haar tips en tricks! EN morgen neemt ze onze Instagram over en kunnen we haar de hele dag op de voet volgen!

Het leven en overleven met onze drieling

Tess, Janne en Pip

Hoe doe je dat nou eigenlijk met een drieling? Is dat niet ontzettend druk? Respect hoor, ik zou het niet kunnen. Ik vind één kindje al druk….. Allemaal vragen en opmerkingen die we regelmatig voorbij horen komen. 

En inderdaad hoe doe je dat nou eigenlijk? Als ik daar nou eens een kant en klaar antwoord op had dan zou ik denk ik rijk zijn. Een kant en klaar antwoord heb ik niet maar ik kan best een beetje verklappen hoe we onszelf op de been (proberen te) houden in ons eigen kinderdagverblijf.

Vandaag probeer ik jullie mee te nemen in een klein stukje van onze dag maar eerst even waar het allemaal begon.

Loslaten

11 april 2018, daar ging ons gestructureerde overzichtelijke leventje. In één klap werd alles anders. We kregen te horen dat er een drieling op komst was. Weken heb ik nog gedacht dat uiteindelijk iemand ons zou vertellen dat het een vergissing was maar dat gesprek is er nooit gekomen. De praktische overlevingsstand helpt je er dan even doorheen.

Een mooi ingericht kamertje werd een volgepropt kamertje met praktische Ikea keuken, een mooie kinderwagen werd een groot bakbeest waarin geen keuze was, ons leuk ingerichte huis werd een speelparadijs en onze auto? Daar konden echt geen drie maxi cosis in. En dan hebben we het alleen nog maar over de praktische kant van een drieling. 

De spannende zwangerschap, de vroeggeboorte, alle risico’s. Mijn lichaam had het lastig, ik daardoor ook en laat staan onze meiden die veel te vroeg op de wereld gezet werden. Wat is het een spannende tijd geweest maar wat zijn we ontzettend trots op ze.

Het loslaten van de controle en dingen uit handen kunnen geven is lastig. Niet alles zelf willen doen en de mensen om je heen het vertrouwen geven. Niet echt mijn ding maar zeker iets dat ik de afgelopen tijd geleerd heb. Zoals dat bij het mogen krijgen van kinderen een leerpunt voor vele ouders is, zo is dat bij ons een must. Je kunt het niet alleen en hebt de mensen om je een hard nodig.

Structuur

Structuur op een dag, voor jezelf maar zeker ook voor de kinderen. Dat maakt dat we heel af en toe een moment van “rust” hebben.
In ons speelparadijs, vroeger woonkamer genoemd, hangt een groot whiteboard waarop de dagplanning en de bijzonderheden van de kinderen staan. Voor iedereen die komt helpen is daar de nieuwe info te vinden. Hoeveel moet er in de fles? Wanneer zijn ze in bad geweest en wie komt er vandaag helpen? Welke hapjes krijgen ze vandaag en hoe laat ongeveer?

Voorbereiding

Voorbereiden is het halve werk. Zo bereid ik alle hapjes voor en bewaar ze in de vriezer naast ons avondeten. De melk maak ik voor een hele dag. De schenkkan staat klaar in de koeling zodat ik niet tijdens de paniek momenten te laat ben. Op dit moment krijgen ze gemiddeld vier flesjes, dus ongeveer 12 op een dag met daarnaast nog twee hapjes per kind. Ik ben dus achttien keer op een dag met eten bezig en dan heb ik zelf nog niets gehad. Op momenten dat ik alleen ben krijgen de meiden al zittend de fles. Deze wordt dan ondersteunt waardoor ze het zelfstandig kunnen en ik alleen aanwezig ben als melkpolitie. Op het moment van boeren kom ik weer in actie.

Onze meiden slapen op dezelfde kamer. Dat vinden ze heerlijk. Ze houden elkaar niet wakker maar worden juist rustig van elkaar. Ooit liggen ze ’s ochtends voordat ik op de kamer kom al volop te roddelen en de dag door te spreken. Heerlijk toch, elke dag wakker worden met een bult vriendinnen.

De grootste truc van alles is dat je rustig blijft. Ze moeten leren wachten, net zo goed als dat ik moet leren loslaten. De aandacht moet verdeeld worden en zoals elke moeder wil je het goed doen voor al je kinderen. Eerlijk is eerlijk, de aandacht is schaars en moet worden verdeeld over onze meiden. Samen met mijn partner en alle lieve mensen om ons heen zijn we hard aan het werk. En nu maar hopen dat ze niet eenkennig gaan worden!

En genieten? Ja genieten doen we, elke dag weer! En dat maal drie!

Op mijn Instagram: drielingmoeder_sientje schrijf ik achter de meeste foto’s een blog om jullie een kijkje te laten nemen in het leven met een drieling. 

Morgen neem ik Instagram van Perfnotsoperf over en kunnen jullie met ons meekijken. In alle drukte ga ik mijn best doen, leuk als je volgt en tot morgenvroeg!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *