Momster Monday

Olivia-Mae wordt alweer twee!

Uhhhh help! Waar is de tijd gebleven? Komende zaterdag is het groot feest want dan wordt mijn kleine meisje alweer twee… hou. op. met. me. Dit jaar gaan we de boel versieren met allemaal bimies aka flamingo’s. Nog steeds noemt Olivia haar lievelingsknuffel (flamingo) “Bimie” dus er was gewoon geen andere optie dan een bimie thema voor mevrouwtje.

En ja, wat een geregel komt er ook nog eens bij kijken. Uitnodigen, verlanglijstje, versiering, traktaties? Jammer genoeg is het dus niet mijn sterkste kant om hiermee ruim op te beginnen, of in ieder geval dit jaar niet. Dus alleen op het laatste moment betekent lichtelijke stress en alles te duur aanschaffen. fml. Maargoed, alles voor het knappe peuterpubertje.

Van 1 naar 2 jaar.. zó cliché maar zó bijzonder. Wat groeien, leren en ontwikkelen kids zich bizar hard in dit jaar zeg. Van een net lopende wiebelige mega-baby naar een slim, snel, handig minimensje. Ik had oprecht gewild dat ik haar ontwikkeling het afgelopen jaar wat beter bijgehouden had maar dit is er door alle omstandigheden helaas een beetje bij ingeschoten. Geen uitgebreid verslag dus ook, hihi.

Voor nu, bijna 2, verbaast ze me telkens weer met wat ze uitkraamt. Op de opvang laat ze haar speelgoedhondje uit en kletst er vrolijk bij “kom maar mee schatje” SMELT! Alle namen gaat ze gebruiken: opa Roel, oma Lien (Jacqueline), Jekka (Jessica), Noah, Ivy maar dan wel baby Ivy én Ivy-Rose. Anne is ook een populaire, dit is natuurlijk de liefste andere helft van Perf, maar ook opa heet Anne ennnn juf Anne op de opvang. Oma Dolly en natuurlijk de hondjes: BEEEE (Bentley die ook wel B genoemd wordt), Tesla en Dody. Kusjes en knuffels is ze nog steeds dol op maar wel alleen als mevrouw er zelf zin in heeft. Vooral haar zin, doordrammen ook.. de typische peuterpuber die letterlij op de grond in de supermarkt ligt te stampen en gillen, been there, check!

De afgelopen weken is ze ook ineens super veel aan het spelen met mijn inmiddels 25 jaar oude Babyborn. Ze verzorgt de baby en het liefste gaat ze overal mee naartoe. Niet voor niets dus dat haar verlanglijstje vol staat met poppenspulletjes.

Ik voel me zo vol met emotie soms, vol van liefde, vol van gemis, vol van irritatie ook als ze op dreef is. Vol van geluk, vol van trots. Ik kan samen met haar he-le-maal in een deuk liggen en letterlijk de slappe lach hebben, geluksmomentjes vind ik dat echt.

Sorry het is uiteindelijk een totaal onsamenhangend verhaal, maar wel straight from the heart en soms werkt mijn hoofd dus een beetje hak op de tak.

Peaceouuttttt

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *