Tissue Tuesday

Djamilla heeft PCOS

Vandaag doet Djamilla haar verhaal. Ook zij heeft namelijk PCOS. Djamilla is 20 jaar oud en woont met haar verloofde in Lelystad. Op 16 november 2018 zijn ze trotse ouders geworden van dochter Madison Rose.

“Voor veel mensen is het zwanger worden best wel ‘normaal’ en vanzelf sprekend. Je komt in een fase in je leven dat je klaar bent voor de volgende stap, gezinsuitbreiding! Waarschijnlijk overleg je het samen, en jullie gaan ervoor! Zo dachten wij dus ook, niet wetende dat het voor mij zo moeilijk zou zijn. 

Wij waren afgelopen oktober 3 jaar samen en in april wonen wij al 3 jaar samen. Allebij waren we er vrij snel over uit dat een baby hartstikke leuk zou zijn! Ik slikte verder geen pil, want ja.. ik werd toch nooit ongesteld! Heerlijk vond ik dat al die jaren, wie wilt dat nou niet? Nooit verder gedacht dat het iets zou kunnen zijn en nooit wat mee gedaan. Tot het moment dat je bezig gaat zijn met het zwanger raken. 

Eindelijk was het zo ver en had ik 2 maanden een ‘normale’ cyclus. De volgende maand werd ik niet ongesteld en deed ik een test. Die was positief! Maar al snel bleek het fout te gaan en heb ik in februari 2017 een hele vroege miskraam gekregen. 2 weken later moesten we naar de gynaecoloog om te controleren of mijn baarmoeder schoon was, omdat ik verder niet ongesteld was geworden. Daar ging het iets minder soepel en snel dan gehoopt. 

Tijdens de inwendige echo noemde de gynaecoloog een aantal dingen wat een oorzaak zou kunnen zijn, ze ging verder naar mijn eierstokken en stelde een aantal vragen zoals: ‘Hoe is je cyclus? Regelmatig, onregelmatig, heb je verder wel eens een menstruatie?’ Ik keek haar raar aan en viel even stil. Ze had alles gecontroleerd en het was verder goed, ik mocht me verder weer klaar maken. Ze had nog een aantal dingen te vertellen. 

Ik kreeg te horen dat het apart was dat ik een miskraam heb gehad, omdat ik blijkbaar PCOS had. We keken haar vol verbazing aan, wat is dat? PCOS is een ‘syndroom’ waarbij je veel meer eiblaasjes in je eierstokken hebt, een gemiddelde vrouw heeft er 8 tot 12 aan beide kanten en bij mij zaten ze helemaal vol, waardoor je vrijwel niet zwanger kunt raken zonder de juiste behandelingen of levensstijl. PCOS valt te onderdrukken door (voor mij) extreem gezond te eten. Dit zag ik niet zo zitten, aangezien ik dan echt overal op moest letten en amper vlees mocht eten. We kregen de optie om gelijk aan de hormoonbehandelingen te beginnen, maar hier gingen we verder nog niet op in omdat we het nog even moesten verwerken. Wel kreeg ik een Duphaston kuur mee, dit moest ik 7 dagen lang 1x per dag slikken om een menstruatie op te wekken. Dit lukte, en eigenlijk waren we er toen wel over uit dat we ermee wilde starten. Het begin van een lang traject! 

We moesten weer terug komen bij de gynaecoloog en kregen hier uitleg over. Ik moest de maand afwachten of de volgende menstruatie vanzelf zou komen. Dit ging zoals gewoonlijk niet vanzelf. We moesten weer terug naar de gynaecoloog, ik heb toen weer duphaston mee gekregen en gelijk de clomid polletjes. Er heeft best een tijd tussen gezeten met allerlei onderzoeken, ook bij mijn vriend. Het duurde dus best lang voor ik met de clomid kon beginnen. Ook zijn wij nog op vakantie geweest en hebben we besloten om gelijk daarna echt te gaan starten. Nog even genieten voor alles zou gaan beginnen! De clomid is een pilletje met (hormonen)/oestrogeen dit zou een eisprong op moeten wekken. Dit heb ik dus 7 maanden gedaan, af en toe moest ik terug voor duphaston als het weer niet vanzelf ging. Verder heb ik geen controles gehad tussendoor. Achteraf heel erg stom! 

Eind november liep de spanning en stress best wel op, tussen mij en mijn vriend ging het niet helemaal lekker, omdat ik gewoon niet lekker in mijn vel zat. We pakten de bijsluiter van de clomid er nog eens bij, hier schrok ik toch best wel van.. zo’n beetje elke bijwerking heb ik heel extreem meegemaakt. Een aantal bijwerkingen hiervan zijn om te beginnen, heel veel last van mijn maag en darmen, heel de dag door hoofdpijn, soms vlekken zien, hele erge haar uitval, hartkloppingen, heel veel stres en om niet te vergeten, psychische klachten. Als ik dit allemaal eerder had geweten, was ik er nooit zo lang mee door gegaan. Het heeft gewoon bijna mijn relatie gekost, en al zeg ik het zelf, wij hebben een hele goede relatie en vrijwel nooit ruzie. 

Hiermee zijn we terug gegaan naar de gynaecoloog. Alles uitgelegd en zelf schrok ze er ook best van! Na alles te hebben besproken kreeg ik een controle om te kijken hoe mijn eierstokken waren. Hier zaten 4 hele grote cystes. We hebben een verdere stap besproken: Puregon en pregnyl injecties. Hier mocht ik nog niet mee starten omdat de puregon negatieve werking op de cystes kon hebben, die moeten natuurlijk eerst weg zijn. We hebben een maand pauze moeten nemen. Hier baalde ik natuurlijk enorm van! Nog een maand langer wachten. Eind januari mochten we terug komen en 3 van de 4 cystes waren weg, er zat nog 1 kleintje. Dit zou overlegd worden en wij moesten 2 dagen later terug komen voor een ‘cursus’.

Ik moest mijzelf leren injecteren met de pregnylpen. Een pregnylpen lijkt op een insuline pen voor mensen met diabetes. Dit ging me eigenlijk vrij makkelijk af! Ook kregen we die dag te horen dat we mochten beginnen! Elke dag moest ik mijzelf injecteren, en om de 2/3 dagen moest ik op controle komen voor een inwendige echo. Om te kijken of er eiblaasjes groeiden. Op het moment dat er een paar groot genoeg waren (28mm) mocht ik een pregnyl injectie halen. Dit is een nog grotere naald met hele nare brandende vloeistof, dit liet ik in het ziekenhuis zelf doen. Op dag 16 na de pregnyl injectie mocht ik testen. 

Helaas waren ze negatief. Dus weer de gynaecoloog gebeld, en weer een duphaston kuur gekregen om mijn menstruatie op te wekken. De dag dat ik ongesteld zou moeten worden kreeg ik uit het niets enorme steken in mijn buik en buikpijn. Dit was ik niet gewend van een menstruatie. Toen ik naar de wc ging schrok ik me dood.. er lag een groot stolsel, dit was ik ook niet gewend van een menstruatie.. Het bleek weer een miskraam te zijn. Dan was ik dus wel zwanger, maar klopte de testen niet? Of werd het al afgestoten door mijn lichaam? Dit is een vraag die nog altijd door mijn hoofd spookt. Ik heb het opgepakt met een wc papiertje, en het was inderdaad hard. Ik heb er wat foto’s van laten maken en in het ziekenhuis laten zien. Die reageerden er niet echt op omdat ik het niet mee heb genomen. Ze konden het niet onderzoeken dus wilde ze er geen uitspraak over doen. Logisch natuurlijk! Maar als ik vaker naar de foto’s keek, zag ik toch echt wel een kleine embryo. 

We mochten weer verder gaan met de volgende ronde puregon injecties. In deze maand (maart) kreeg ik een nieuw baantje, hierdoor had ik heel veel afleiding. Hierdoor vergat ik soms zelfs de puregon optijd te spuiten. De puregon werd wat opgehoogd en om de 2/3 dagen moest ik weer naar het ziekenhuis om te kijken of er wat groeide. En weer waren er 3 eiblaasjes groot genoeg! Ik mocht weer de pregnyl injectie halen. Op dag 16 mocht ik eigenlijk weer testen. Dat geduld had ik niet en testte op dag 14. Deze was positief!! Maar blij durfde ik niet te zijn omdat hij vals kon zijn van de pregnyl. Maar diep van binnen wist ik dat het goed zat! Op dag 16 testte ik dus weer en hij was gewoon weer positief! Ik kon het niet geloven en deed nog een test, maar hij bleef positief! 

Nu was het extra spannend omdat de kans op een meerling ook veel groter kon zijn! Met 7/8 weken kregen we de 1e echo, en het hartje klopte al! De zwangerschap is verder erg rot verlopen, maar dat terzijde! Wij zijn nu trotse ouders van onze prachtige dochter Madison Rose. 
Nog steeds ben ik de mensen in het ziekenhuis hartstikke dankbaar! En zo blij dat ik dit door heb gezet, ook al koste het heel veel moeite en stress. Ik heb heel erg veel steun gehad van mijn lieve vriend en nu elke dag de heerlijke lach van onze dochter. Gelukkiger kan ik niet zijn! ❤️

Heb of denk jij dat je PCOS hebt? Laat dit dan nakijken door een gynaecoloog en bespreek de opties, niks is onmogelijk! 🍀”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *