The Truth Thursday,  Vraag het Daniëlle

“Vraag het Danielle”

Hoi lieve lezers, 

Wow, er zijn een hoop vragen binnengekomen! Dank hiervoor. Ik moest natuurlijk een selectie maken en geloof mij: dit was best een uitdagende klus. Niet getreurd, volgende keer beantwoord ik weer een paar vragen. Hou je vast, hier komen ze.

Hoe kan ik omgaan met mijn zoon die constant zijn zin wil doordrijven? Ik kan namelijk zelf niet goed streng zijn.

Gefeliciteerd, je hebt een kind met een karakter! Je kind weet goed wat hij wel en niet wil, we noemen dat een sterke wil. Nu baal je wellicht maar later kan je kind hier best van profiteren. Zoals Tirza van Lentezoet citeert: ‘karakter is niet te koop’. En daar sluit ik mij volledig bij aan. Maargoed, als een sterke wil alleen maar regenboogjes en zonnestraaltjes zouden zijn had jij mij de vraag niet gesteld. En ik kan mij je vraag ook heus goed voorstellen, we gaan het eens vanuit een aantal hoeken bekijken. Let’s go!

Als ik het goed begrijp wil je als ouder dat je kind soms flexibeler kan zijn en zijn eigen ‘zin’ kan loslaten. Want dat is het vaak he? Een kind heeft iets op een bepaalde manier in zijn hoofd en verander dat maar eens. Het ene kind is flexibeler dan het andere kind en kan zijn ‘zin’ of ‘idee’ sneller loslaten. Hierin speelt de leeftijd, temperament en natuurlijk je motivatie een rol. Wees gerust: drammen en volhouden is heel normaal tijdens de ontwikkeling van een kind. Zeker in de eerste vijf levensjaren – rond peutertijd het meest extreem – maar ook daarna wordt het nog veel gezien. Kortom: er zijn maar weinig kinderen die dit niet doen. Wel kan het zijn dat je kind merkt of doorkrijgt dat het zinvol is om boos te worden, te drammen of te blijven zeuren. Als dit namelijk resulteert in iets ‘voor elkaar krijgen’ kan het zijn dat dit gedrag toeneemt. Logisch, want als wij merken dat iets werkt doen we het doorgaans ook vaker. En dat wil je in dit geval natuurlijk voorkomen. Soms kan consequent doorpakken daarom wel handig zijn. Oké, we weten nu al een hele hoop maar wat kun je concreet doen? 

Ontdek allereerst bij jezelf waarom je het lastig vindt om streng te zijn. En wat betekent streng zijn eigenlijk voor jou als moeder? Soms zit er angst onder. Bijvoorbeeld bang dat we ons kind tekort doen of dat ons kind gaat huilen. Praat hier eens over met vriendinnen, hoe staan zij hierin? Wat mogelijk kan helpen is te bedenken dat een kind wel tegen een stootje kan. Ook als je als ouder een keer onredelijk bent, zal je kind dit heus overleven. Sterker nog, het kind leert zo ook dat niet alles altijd helemaal van zijn leien dakje gaat in het leven. Probeer te bekijken wanneer jij het belangrijk vindt voet bij stuk te houden. Choose your battles zeg maar. Als je overal een strijd van maakt werkt dit vaak als een negatieve spiraal. Daarbij is het behoorlijk vermoeiend als ouder, waardoor je het vaak niet volhoudt. Twijfel je zelf over waarom je een ‘nee’ verkoopt? Twijfel is funest, want dat ruiken kinderen van meters afstand. Wat resulteert in meer drammen en zeuren. Wanneer jij écht ergens voor staat straal je dit ook uit. Wat maakt dat een kind minder lang zal drammen. 

Tenslotte zou ik willen adviseren: blijf vooral rustig doorademen en bedenk dat dit ooit op een dag over gaat. Iets met fases en opgroeien. Deel je struggles met vrienden en/of familie. Het kan heerlijk zijn om even uit te razen of ervaringen te delen. Dit maakt dat je er vaak weer met frisse moed tegenaan kan. Veel succes!

Mijn dochter is 3 jaar en zegt nog steeds alleen maar ‘ja en nee’. Ik maak mij zorgen, heeft zij een taalstoornis? Ik heb binnenkort een afspraak voor onderzoek bij een audiologisch centrum.

Allereerst bedankt voor je vraag. Laat ik voorop stellen dat ieder kind zijn of haar eigen tempo heeft. Het is onnodig om meteen in hysterische paniek te schieten als je kind met anderhalf jaar nog geen woord zegt. Maar enkel ‘ja en nee’ zeggen kun je wel uitzonderlijk noemen op driejarige leeftijd. Het is tijd om aan de bel te trekken en niet meer af te wachten tot het spontaan komt. En dat voel jij haarfijn aan, good work mom! 

Het is goed voor – alle lezers – om te weten dat sommige kinderen niet vanzelf leren praten. Zij hebben méér oefening nodig om het praten onder de knie krijgen. Kinderen die met drie jaar niet praten laten vaak gefrustreerd, boos of teruggetrokken gedrag zien. Logisch ook wel. Kun jij je voorstellen dat je een heleboel begrijpt – én wilt zeggen – maar dit gewoonweg niet kunt?! Dat doet vaak ook wel wat met je zelfvertrouwen op lange termijn. Je kunt wel stellen dat taal nogal een ding is in onze maatschappij. Het onderwijs is bijvoorbeeld grotendeels talig ingericht, zelfs rekensommen worden in een verhaaltje aangeboden. Ook hebben wij taal nodig om fatsoenlijk te kunnen functioneren. Denk aan een broodje bestellen bij de bakker tot vriendschappen sluiten op de basisschool. Zonder taal wordt dit allemaal wel heel erg ingewikkeld. Het is daarom belangrijk dat een kind adequaat leert praten en taal leert begrijpen. Hoe eerder je taalproblemen aanpakt, hoe beter een behandeling werkt. Je kind is tot en met ongeveer zeven jaar taalgevoelig, daarna wordt het ingewikkelder om de basis van taal aan te leren. Hoe jonger je bent hoe meer je brein nog als een ‘spons’ alles opneemt. Ze is pas nét drie jaar, heel mooi! Ze heeft hierdoor nog flink de ruimte om te leren. En dat zal zij uiteindelijk – mogelijk met passende hulp – zeker gaan doen. Vertrouwen in je kind hebben en houden is belangrijk. 

Mijn concrete advies zou zijn geweest om naar een audiologisch centrum te gaan voor een onderzoek. Ik lees dat je daar zelfs al een afspraak hebt staan. Dat is een mooie eerste stap, vanaf daar zal het voor jou duidelijker worden. Zij kunnen vaststellen of het daadwerkelijk gaat om een taalstoornis zoals jij eerder noemt. Ze zullen daar ook haar gehoor testen. Bij sommige kinderen komt het praten niet of later omdat zij (tijdelijk) slechthorend zijn. In de tussentijd kun je als ouder het boek: ‘Praten doe je met z’n tweeën’ gaan lezen. Allerlei handige tips, adviezen en spelletjes kun je hierin vinden om de taalontwikkeling te stimuleren. 

Het kan pittig zijn wanneer je kind onderzocht wordt, geen ouder wordt gelukkig van allerlei toeters en bellen rondom zijn/haar kind. Je maakt je zorgen en dat is gewoonweg niet leuk. Gelukkig zijn er allerlei mogelijkheden voor je kind en sta je er niet alleen voor. Over het algemeen gaan óók de kinderen met een verstoorde taalontwikkeling écht wel praten, je kind heeft hiervoor alleen iets extra’s nodig. Mijn absolute slotakkoord luidt als volgt: zorg goed voor jezelf. Ga een dagje ontspannen weg met vriendinnen, ga naar de sauna, maak een flinke wandeling aan het strand of eet gewoon in je eentje een ordinaire pot Ben & Jerry’s op.  Als jij goed voor jezelf zorgt kun je dat ook voor je kind, denk maar aan het zuurstofmasker in het vliegtuig. Eerst bij jezelf omdoen. Succes!

Volgende keer zal ik weer twee vragen beantwoorden. Een vraag over donorschap én eetgewoonten van kinderen komt aan bod. Morgen ben ik te volgen tijdens de Follow Friday Instagram take-over! Tot dan!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *