Tissue Tuesday

Wanneer een kersverse mama wordt terug geroepen door haar eigen lichaam: “Het is genoeg geweest”

Vandaag verteld mama Cherith over haar missende roze wolk en haar lichamelijke klachten waardoor zij niet optimaal kon genieten en kon zorgen voor haar zoontje Mason.

De eerste maanden met onze kersverse baby bestonden niet uit genieten en het “zitten op een roze wolk”. Mason was een onrustige baby en de eerste maanden was hier nog geen oorzaak voor gevonden. Naast de slapeloze nachten die je al hebt met een pasgeboren baby voelde ik me steeds slechter, vermoeid, neerslachtig, was zo slap als een vaatdoek en zag enorm bleek. Wanneer ik zei moe te zijn, kreeg ik terug “ik ken je niet anders”. Ik voelde me schuldig, had het idee te falen en voelde me niet altijd een even goede moeder. Ik had thuis veel hulp nodig, mijn ouders waren bijna elke dag bij ons in huis om te helpen bij de verzorging van ons kindje.

Al voor mijn zwangerschap kampte ik met een aantal gezondheidsproblemen (vitaminegebrek en een bloedarmoede door mijn gastric bypass), ik dacht dat de vermoeidheidsklachten erger waren geworden door de zwangerschap en mijn hevige bekkeninstabiliteit veel van mijn energie had opgeslokt. Helaas knapte het na de bevalling niet op en werd de vermoeidheid alleen maar erger. Voor veel moeders waarschijnlijk herkenbaar dat je maar door gaat en door gaat, het zorgen voor je kindje doe je liever zelf en taken uit handen geven… Wat is dat? Ik moest me erbij neer gaan leggen dat ik geen machine ben en het lichaam op een gegeven moment zelf zegt “het is genoeg geweest”.

Dit in combinatie met de hormonen die nog door mijn lichaam raasde heeft me veel verdriet doen hebben. 

Er is een aantal keer voor mij besloten dat het beter was om Mason even ergens anders te laten slapen, puur om even bij te tanken. Wanneer je al dacht genoeg te falen en vervolgens te horen krijgt “goh, is ie alweer uit logeren”, doet dit je schuldgevoel niet goed. Mensen hadden geen idee en ook ik had op dat moment nog geen idee wat er gaande was. Zo blijkt maar weer hoe kwetsbaar je bent en hoe snel je je iets aantrekt van wat andere mensen vinden en denken. De twijfel slaat gelijk toe en bij elke situatie stel je jezelf de vraag of je er wel goed aan doet. Mensen hebben 9 van de 10 keer geen idee wat ze je aan doen door bepaalde uitspraken te doen. 

“Mensen, denk soms even 2 keer na voor je iets zegt tegen een kwetsbare net bevallen vrouw en trek niet gelijk je eigen conclusies”.

Want nee, Mason logeerde niet bij andere mensen zodat wij even de beest uit konden gaan hangen. Nee, omdat ik moe was, bij moest tanken en gewoonweg nergens de energie voor had.  Ik kan je vertellen dit is al erg genoeg. 

Wat bleek er aan de hand te zijn? Naast mijn ijzerwaarde waren nu ook mijn rode bloedcellen mee gedaald. Niet heel vreemd natuurlijk na een bevalling maar door artsen jammer genoeg ook niet mee gedacht dat een extra controle bij al een ijzer en vitamine b12 te kort wel handig zou zijn. Aangezien ik weinig tot geen hb meer aanmaakte op dat moment en in combinatie met hevige menstruaties liet dit mijn hb alleen nog maar verder dalen tot ik op een mager hb’tje van 5 uitkwam. Zo ongeveer 7 maanden na de bevalling was het eindelijk tijd voor een ijzerinfuus en wel ja een week daarna ging het eindelijk al een stukje beter. Gelukkig mocht ik een 2e infuus krijgen om de ijzervoorraad ook wat aan te vullen en gelukkig voel ik me een heel ander mens. Ik leef weer, kan dingen ondernemen en ben zelfs weer begonnen met sporten. Mijn ouders zijn niet meer elke dag nodig en ik kan de zorg voor mijn kind weer alleen aan!

-Cherith / @cherithvanbelle

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *