The Truth Thursday

Als moeder doe je het nooit goed genoeg

Dat gevoel heb ik constant. Er kunnen altijd wel wat tanden worden bijgezet. Maar weet je wat het is moeders? Je bent goed genoeg. Je bent méér dan genoeg! 

Wanneer je denkt dat je nét even te lang op je telefoon aan het rouleren bent tussen Facebook, Instagram, Twitter, whatsapp en weer terug naar Facebook en Instagram. 

Wanneer je na een dag werken gewoon even geen puf meer hebt om een luchtkasteel van blokken te bouwen die ze na twee keer knipperen toch weer tot een sloppenwijk hebben gedegradeerd. 

Wanneer je van plan was om een sterrenmaaltijd op tafel te zetten en je peuter zijn neus al ophaalt bij het ruiken van de smeltende boter in de pan. Wanneer je net de bedden verschoond hebt en je vergeet je kleuter te laten plassen net voordat hij naar bed gaat…

Wanneer jouw kleine spruit uit school bedenkt dat hij met zijn nieuwste vriendje wil afspreken (want “afspreken” is het nieuwe “mama, mama, mamaaa” in de kleuterklas) om vervolgens jouw net, op kleur gesorteerde speelgoedwinkel te veranderen in een kindervlooienmarkt die plaatsvindt in de woonkamer, op de bank, in de hal, in de keuken en op het toilet.

Wanneer je al zeker vijftien minuten rustig probeert je jammerende (lees: krijsende, rood aangelopen, onder het snot zittende) koter uit de supermarkt te krijgen omdat hij dat voorgekauwde snoepje wat aan de grond zit vastplakt niet mag opeten. 

Wanneer je tot drie keer toe hebt gevraagd of hij écht kaas op zijn boterham wil en je deze met alle liefde hebt klaargemaakt, om vervolgens een wilde gorilla aan de keukentafel aan te treffen omdat hij “IK WIL PINDAKAAAAAHAAHAAAS” had willen hebben (is mij twee minuten geleden overkomen). 

Dit is een kleine greep van de momenten waarop je het goed doet mama! Het hoort erbij, het is het waard, alle moeders (vaders natuurlijk ook) maken dit mee en slaan zich er doorheen. Je hoeft niet aan jezelf te twijfelen want aan het eind van al deze ellende ben jij het voorbeeld. Ben jij hun basis. Ben jij de liefste. Ben jij de leukste. Ben jij alles wat ze nodig hebben om te overleven en te groeien. Jullie huis hoeft geen spiegelende vloer te hebben of een vensterbank zonder kleine stofdeeltjes (wintervacht) of ramen waardoor je naar buiten kunt kijken (ik wist niet dat er ook mensen tegenover ons woonden). Jullie huis mag geleefd zijn, vol met zwarte handjes op de deurpost, een vloer waar je van kunt eten (omdat er zo veel ligt) en een plafond vol met spinnenwebben? Ach, als ze straks naar school zijn hangen die er vast nog! 

Juist door niet het perfecte plaatje te evenaren ben jij die leuke moeder! 

Ook ik ben lang over mijn eigen grenzen heen gegaan. Ik wilde voor de buitenwereld graag een schoon huis, meer werken, iedere dag spelletjes spelen met mijn mannen, met ze naar buiten voor de vitamine D, iedere zondag de lekkerste appeltaarten maken (die ze toch niet lusten), zorgen dat ze zonder vlekken op hun kleren het huis verlaten, de mooiste broodtrommelcreaties in elkaar stucen, iedere vijf minuten met ze mee naar de wc om ze zindelijk te krijgen, mijn eigen haar “on fleek”, nooit met de auto naar school (want ze hebben toch benen?), de wasmand altijd leeg hebben en natuurlijk kan dat allemaal. Maar maakt mij dat dan een geweldig goede moeder? Ik merkte dat ik juist kribbig werd, dat ik dagen had om bij te moeten komen, dat ik er helemaal doorheen zat na een tijdje. Ik neem nu genoegen met al die nadelen. En weet je? Ik heb mij nog nooit zo’n leuke en goede moeder gevoeld! 

Liefs Sanne

@mijnhuisvolmannen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *