Tissue Tuesday

Melissa (27): “Spontaan veranderde hij van gedachte hij had heel veel spijt bood zijn excuses aan voor zijn gedrag en besloot dat een 3e kindje er prima bij kan”

Hi! Ik ben Melissa, 27 jaar, 3 kids van 5, 2 en 1 jaar & 9 jaar samenwonend. Zelf lijd ik aan het kippelfeilsydroom (je nekwervels zitten vast en lijdt aan pijn en andere klachten), dus ik zit al m’n hele leven in de medische molen. Rond mijn 18e kwamen we er achter dat alle wervels vast zaten, dit was een paar jaar daarvoor nog niet het geval. Toen zaten de bovenste 2 nog redelijk “los”. We stroomden door in meerdere onderzoeken en ook een erfelijkheidsonderzoek.

Op dat moment kwamen we er ook achter dat ik aan pcos lijd, wat betekende dat het dus eventueel jaren zou kunnen duren om überhaupt zwanger te worden. We wisten natuurlijk niet hoe het met mijn lichaam zou gaan en besloten op mijn 19e al te te proberen een kindje te krijgen. Dit omdat we toch ook al in de medische molen zaten en we hadden tenslotte alles op orde.

Het begon met pillen om je eisprong en menstruatie op te wekken. Helaas werkte dit niet voldoende en zijn we na anderhalf jaar overgegaan naar IUI. Dat was erg zwaar en ik had er op een gegeven moment geen zin meer in. Ik was veel aangekomen door alle hormonen en troep en na de 6e IUI behandeling besloten we dat we er even mee zouden stoppen óf voor ivf zouden gaan. Maar de 6e behandeling was raak! Ik was eindelijk zwanger, na ongeveer 2,5 jaar!

Uiteindelijk hebben we een super goede zwangerschap en bevalling gehad en reageerde mijn lichaam er goed op, al bleef ik ondertussen goed onder controle in het UMC. 3jaar later raakte we opnieuw in verwachting, dit keer spontaan! Wat waren we blij! Ook deze zwangerschap en bevalling verliep voorspoedig, tuurlijk wel wat klachten maar hetzelfde zoals andere gezonde mama’s dit hadden.

We besloten dat 2 kindjes genoeg was. Ik wilde graag mijn oude lichaam terug en besloot een spiraal te laten plaatsen zodra mijn menstruatie kwam, maar na 6 maanden was ik nog steeds niet ongesteld geweest.. Ik was het zat en belde de dokter om m’n menstruatie op te wekken. De dokter zei dat ik eerst toch even een test moest doen en toen tot mijn grote schrik was deze ineens positief, shit! Hoe kon dit?! De kleinste is nog maar 6 maanden, dat wordt pittig!

Ik raakte flink in paniek maar besloot gelijk dat ik dit kindje wilde houden, hoe dan ook! Ik vertelde het mijn vriend via een Valentijns kaartje, ik maakte een hartjes kaart met “voortaan zijn wij met z’n 5e”. Helaas was zijn reactie niet wat ik gehoopt had en hij besloot direct dat hij dit kindje niet wilde. Dit heeft voor veel onrust, pijn, verdriet en ruzie gezorgd en ondertussen groeide de baby door in mijn buik. Met 12 weken had ik een afspraak voor een echo en ik had hen van tevoren over de situatie verteld, maar ineens wilde mijn vriend mee.. Daar gingen we dan met z’n drieën. Onze oudste zoon was op school en die wist nog van niks. (dit omdat ik niet wilde dat iemand het wist buiten mijn ouders om)

Spontaan veranderde mijn vriend van gedachte, hij had heel veel spijt, bood zijn excuses aan voor zijn gedrag, besloot dat een derde kindje er prima bij kan en zei dat we er samen voor zouden gaan. Ik was blij en opgelucht maar ook erg onzeker. In de weken ervoor was ik me eerlijk gezegd meer aan het voorbereiden dat ik dit kindje soort van alleen zou hebben en begon ik steeds meer aan mijzelf te twijfelen of ik dat wel kan, ik heb tenslotte nog 2 kindjes waarvan 1 baby. Het heeft tot ongeveer week 25 geduurd voordat ik eindelijk van mijn zwangerschap kon genieten en kon gaan shoppen voor de baby. Ondertussen waren we op vakantie geweest en hebben we ons huis verkocht & een nieuw huis gekocht. Ons nieuwe huis moest ook nog eens verbouwd worden en dat terwijl ik ondertussen hoogzwanger was. Het was een mega drukke en stressvolle tijd maar we hebben het overleefd.. We zijn nog steeds samen, nu bijna 10 jaar hebben 3 prachtige jongens. We hebben onze ups en downs en psychisch heeft het me flink geraakt maar het belangrijkste is dat we samen papa en mama zijn voor onze 3 jongens!

Liefs Melissa

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *