Follow Friday

LESLEY | @papavangilst

Wie is papa van Gilst??

Mijn naam is Lesley, ik ben 32 jaar en ik woon in een nieuwbouw woning in het prachtige dorpje Zuidland, net onder de rook van Rotterdam. Ik kom uit een gebroken gezin, waarbij mijn ouders al vanaf mijn 1ste niet meer bij elkaar zijn. Helaas hebben zij altijd onderlinge strijd gehad, wat zijn sporen heeft nagelaten in mijn eigen jeugd. Ze zijn zij beiden nooit de stabiele haven geweest voor mij. Toen ik op mijn 27ste zelf vader werd van mijn dochter Féline (in 2016), ben ik mede door mijn eigen rugzak in een moeilijke periode beland. De nieuwe gevoelens die ik ervaarde als ouder, deed mij nog meer beseffen wat voor ontzettende rotzooi mijn eigen ouders er vroeger van hadden gemaakt. Helaas resulteerde het e.e.a. in een break-up met de moeder van Féline en voor een korte periode leek de situatie gedoemd dezelfde kant op te gaan m.b.t. onderlinge strijd. 

Ik kan met trots zeggen dat mijn ex en ik het tij tijdig hebben weten te keren. Eigenlijk ben ik dus ergens wel dankbaar voor de voorbeelden die ik heb gehad van mijn eigen ouders: want ik wist heel goed hoe het niet moest! Mijn ex en ik hebben een hele fijne verstandhouding en doen alles in het belang van onze dochter. Zo kan het echt en ik inspireer graag andere ouders in een vergelijkbaar proces.

In 2019 ben ik mijn grote ware liefde Nadia tegen gekomen. Inmiddels zijn wij getrouwd en hebben we samen een zoontje gekregen: Storm. Nadia heeft geen fijne zwangerschap gehad (bekkeninstabiliteit) en met Storm hebben we een zware begin periode gehad. De spreekwoordelijke roze (of blauwe) wolk was ver te zoeken. In de derde week zaten we op de ‘huil-poli’ bij de kinderarts. Vele onderzoeken, fysiotherapie, voedingswissels, osteopathie en boeken verder bleek het uiteindelijk om koemelkallergie te gaan. Storm is nu 9 maanden en we zijn ondertussen van de speciale voedingen af. Het gaat dus een stuk beter, maar we hebben gewoon een hele onrustige knul. Wat wil je ook, als je je kind Storm noemt, toch? Haha.


Work, work & beetje privé!

Zelf ben ik full-time werkzaam bij een groot openbaarvervoerbedrijf. Hier ben ik werkzaam sinds 2013. Na een carrière switch vanuit de Sales, ben ik opgeleid tot Buitengewoon Opsporingsambtenaar en draag ik zorg voor de handhaving en Sociale Veiligheid in het OV. In 2016 ben ik doorgegroeid naar de functie van Coördinator en heb ik sindsdien een aansturende rol. Daarnaast volg ik via mijn werkgever in deeltijd een studie HBO Bedrijfskunde met als specialisatie Bedrijfspsychologie. Ik ben namelijk enorm gefascineerd door het gedrag van mensen. (zowel zakelijk als privé) Sinds 2018 heb ik tevens een positie in de Ondernemingsraad.

Ik vind té veel leuk, ben eindeloos creatief van geest en weet dus altijd wel iets te bedenken om mijn tanden in te zitten. Maar het liefst spendeer ik mijn vrije tijd met het gezin compleet, dus als Féline ook bij ons is. In de huidige (crisis) tijd ben ik dan al helemaal gelukkig als we lekker een stuk kunnen fietsen of straks weer lekker ergens naar toe kunnen gaan. Maar ik bouw ook gerust de woonkamer om tot mini-disco en sta dan de hele middag van die animatie-team dansjes te doen met de kids.

Lesley facts:

Wist je dat… ik te weinig vrije tijd heb om alles te doen wat ik zou willen? Hahaha.
Wist je dat… ik een wandelend ideeën kanon ben?
Wist je dat… ik vroeger te boek was als DJ voor feest & partij, maar nu op Soundcloud enkele keren per jaar een mixtape uitbreng onder ‘De Scharrels van je Schoonmoeder’?
Wist je dat… ik een echte Bourgondiër ben? Ik hou enorm van BBQ’en (buiten koken) en hou er dan ook echt een bourgondische levensstijl op na…
Wist je dat… ik vroeger op Landal Greenparks heb gewerkt en daar ook heb meegedraaid in het animatie-team?

 
TROTS!

Ik ben enorm trots op mijn vrouw Nadia en hoe zij is omgegaan met de nieuwe dimensie in haar leven als kersverse ouder en de nodige uitdagingen die op ons pad zijn gekomen met Storm. Daarnaast ben ik zelf heel erg trots op de manier waarop ik inrichting geef aan het ouderschap met mijn ex en hoe we dit constructief blijven doen.

Waar hoopt Lesley te staan over 5, 10 en 25 jaar?

Over 5 jaar: Zijn we gezond en gelukkig gebleven! Heb ik mijn huidige studie afgerond, doe ik heel ander werk als nu en hebben we eindelijk met het gezin een aantal mooie reizen gemaakt, wat door de crisis tot op heden nog niet echt mogelijk is geweest.

Over 10 jaar: Zijn onze kinderen pubers die we dan extra zullen stimuleren en motiveren om het maximale uit zichzelf te (blijven) halen. Zelf heb ik mijn master of een andere vervolg studie afgerond en ik denk dat het tegen die tijd wel echt tijd is om weer eens samen met mijn vrouw, dus zonder de kids, te gaan reizen. 🙂

Over 25 jaar: Dan zijn we trotse opa & oma, wonen we in een landelijke omgeving, liefst een leuk vrijstaand huis(je) en hoop ik dat we vooral extra veel kunnen genieten van de kinderen, kleinkinderen en dat we misschien ergens in het buitenland een klein optrekje hebben om met zijn alleen heen te kunnen gaan. 


Wat zou jij jouw kinderen willen mee geven? 

Ik probeer elke dag mijn kinderen mee te geven om altijd nieuwsgierig te blijven. Vragen te hebben en deze te durven stellen. Dat gevoelens, gedachten of emoties oké zijn en ik wil ze leren hoe ze hier voor zichzelf op een constructieve manier mee om kunnen gaan. Altijd blijven praten met elkaar en je eigen oordelen proberen te parkeren en zodoende betere en mooiere gesprekken met elkaar te voeren. 

Heb je iets onderschat aan het ouderschap?

Het gezegde luidt: Kleine kindjes kleine zorgen, grote kindjes grote zorgen. Dat heb ik echt wel onderschat. Bij elke fase van je kind, kom je dingen tegen die je moeilijk vindt of onderschat hebt en als je dan denkt: zo…nu hebben we het ‘ergste’ wel gehad, dan komt er altijd weer wel een nieuw cliché om de hoek kijken waarbij je geconfronteerd wordt met jezelf. Kinderen zijn lopende spiegeltjes he?

Lesley als papa in 5 woorden:
Enthousiast, nieuwsgierig, betrokken, ondersteunend en een beetje gek

Lesley zijn tips!

Voor alle ouders zou mijn tip zijn (maar wie ben ik, toch?): Voer constructieve gesprekken met je kids. Is je kind boos, opstandig of driftig en merk je dat je zelf boos wordt? Stop. Sta even stil, haal adem en bedenk voor jezelf wat er nu voor zorgt dat je dit boze gevoel krijgt. Meestal is het niet de situatie die maakt dat je je voelt (en daardoor gedraagt) zoals je je voelt, maar het is de gedachte die je zelf hebt over die situatie, die ervoor zorgt dat je je zo voelt. Als je het op die manier relativeert, krijg je betere gesprekken zonder dat je echt in boosheid uit barst. (uitzonderingen daargelaten: soms is boos zijn gewoon nodig he) 

Voor ouders to be: Onderschat het ouderschap niet en zie het als een compleet nieuwe dimensie waar je in gaat stappen. Voor mij persoonlijk zijn het niet ouder zijn en wel ouder zijn twee hele andere werelden. En de meeste ervaren deze ‘les’ pas als ze zelf ouder zijn geworden. Dus lees, praat, stel vragen en wees nieuwsgierig… maar laat vooral alle clichés gewoon lekker over je heen komen.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *