Follow Friday

MANDY | @mandyandthekids

Hoi allemaal! 🙋🏼‍♀️ 

Zoals de naam al doet vermoeden ben ik Mandy (30 jaar) en zijn er ook nog kids in het spel. Ik heb een dochter van vijf, genaamd Liz en een zoontje van één die naar de naam Raf luistert (nog wel). Maar die twee kinderen heb ik natuurlijk niet alleen! Ben zelfs getrouwd, maar om er nou “mandyhusbandandkids” van te maken leek me ook niet helemaal een goed idee. 😉 

Anyway! Ik ben dus getrouwd, met de liefde van mijn leven. Zonder gein, echte jeugdliefde! Eelker en ik kregen “verkering” in oktober 2007 toen ik net 17 was en hij bijna 19 werd nadat we al een paar jaar om elkaar heen draaiden. Nooit meer van elkaars zijde geweken. Maar dat betekent niet altijd alleen maar liefde hoor… 😅 Maar dat bestaat ook niet als je het mij vraagt. Hard tegen hard zijn we heel goed in, maar daarentegen ook heel veel liefde te geven en kunnen we vooral goed ouwehoeren met elkaar. 

We hebben samen echt al een hele hoop meegemaakt en daaruit is wel gebleken dat we voor elkaar gemaakt zijn. Overal, echt overal, zijn wij samen doorheen gekomen en alleen nog maar sterker uitgekomen als koppel! 

Op 24 mei 2019 zijn we na ruim 11,5 jaar eindelijk getrouwd samen met Liz en dit was oprecht één van de allermooiste dagen van mijn leven! Misschien is het leuk om hier vandaag ook nog wel wat over te delen? Helemaal nu er eindelijk weer wat meer getrouwd kan worden. Wie weet hebben jullie er nog iets aan! 😍

Ooit deed ik al eens eerder een Take-over, helemaal in het begin van Perf was dit en toen nam ik jullie een dagje mee tijdens onze huwelijksreis op Ibiza! Dat ga ik deze keer helaas niet overtreffen haha, taaake me back please, maar ik hoop dat jullie het toch leuk vinden om een dagje met ons mee te kijken! 🤗

Werk & vrije tijd

Werken doe ik helaas al heel lang niet meer en daar heb ik het toch wel dagelijks moeilijk mee. Ik ben in 2012 afgestudeerd als Maatschappelijk werkster en werkte als persoonlijk begeleider voor jongeren met een licht verstandelijke beperking en/of psychische problemen. Hier heb ik het ongelofelijk leuk gehad, maar toen ik zwanger werd van Liz ging het lichamelijk zo onwijs mis dat ik kortgezegd uiteindelijk vrijwel niks meer kon en dit is nooit meer echt goed gekomen. Nog altijd kan ik meer niet dan wel en dat is naast werken nog veel meer. Hierover heb ik een aantal blogs geschreven die ik straks in de swipe up zal gooien voor iedereen die hier graag meer over wil lezen!

Ook deel ik hier natuurlijk wel over op mijn eigen Instagram, omdat ik nou eenmaal chronisch ziek ben, dat is ons leven. En ja ik zeg bewust ons, want ik ben natuurlijk bij lange na niet de enige die hier last van heeft. 

Ik hoop overigens wel nog altijd dat ik ooit weer kán werken, maar op welke manier dat is en of het haalbaar is weet ik niet. Op dit moment in ieder geval nog niet. 

Ik houd echt heel erg van terrasjes pakken, shoppen, lekker eropuit gaan met mijn gezin of vrienden, maar ook dit is allemaal niet zo makkelijk te realiseren. Echter geniet ik al heel erg als ik mijn kinderen blij zie! Ik krijg al tranen van geluk als zij genieten in de speeltuin of van een patatje bij de McDonalds! Zij blij, ik nog blijer! 🤎

Wist je dat:

Als ik heel hard moet lachen en ik moet al naar de wc, vriendinnen het meermaals voor elkaar hebben gekregen dat ik ervan in m’n broek pies. 🙊

Er niemand zo bang is als ik voor een heleboel ongedierte? 😅 Lees: wegrennen voor wespen, al angst krijgen als ik alleen al aan een rat denk, Eelker naar de grond sleur als er een vleermuis overvliegt en meikevers ook m’n vrienden niet zijn… 🤷🏼‍♀️ Moet ik nog even doorgaan?

Mijn roepnaam niet eens op mijn paspoort staat, maar ‘Maria Theresia Wilhelmina’, waardoor ik op school in het begin vaak Maria werd genoemd en ik dit echt afschuwelijk vond? Ik heb dezelfde namen als mijn moeder en oma en ben katholiek opgevoed, vandaar deze namen. Ben alleen zelf niet praktiserend, laten we het zo zeggen… 🤣 Maar ieder z’n ding hè, don’t judge! ♥️

Ik uut Twente kom en geboren en getogen ben in Goor waar ik nog altijd woon, dus dat zul je wel terughoren in m’n praatstories…

Waar hoop je te staan over 5/ 10 en 25 jaar?

Mijn droom is natuurlijk dat ik ooit beter zal worden en omdat het eigenlijk nog steeds niet heel duidelijk is wat nu exact het probleem / de oorzaak is heb ik altijd die hoop gehouden. Echter heb ik al die jaren al zo hard gevochten en alles er aan gedaan zonder resultaat, waardoor ik het soms ook allemaal niet meer weet. Hierdoor vind ik het ook lastig om echte doelen te stellen of te zeggen waar ik over een aantal jaren wil staan, want wat ik wil is maar de vraag of dat ooit nog haalbaar zal zijn. 

Maar!!! Sinds een aantal maanden heb ik een nieuwe huisarts. Ik had namelijk de pech dat ik ook nog eens een huisarts had die altijd alles wegwuift en maar weinig mensen serieus neemt. Een heel lang verhaal, dat slaan we even over, maar de huisarts die ik nu heb neemt me wél serieus en kijkt echt samen met mij wat we nog kunnen doen. Ik ben nu dan ook doorgestuurd naar Sittard, omdat een heel lieve volger mij een berichtje stuurde of ik geen H-EDS heb.

Ze stuurde mij een brochure door en het was net of ik mijn eigen verhaal las. Ik ben hier echt even van slag van geweest, omdat het zo herkenbaar is en er dan weinig aan te veranderen valt en ik natuurlijk toch stiekem altijd nog hoop had om beter te worden. Maar uiteindelijk heb ik dit gelukkig naast me neer weten te leggen, want op dit moment kan ik niet meer doen dan afwachten. Het is een lange wachtlijst, dus me nu al druk maken heeft geen zin en dat heb ik al veel te vaak gedaan. Ik houd hoop, want hoe fijn is het alleen al om eindelijk eens de juiste diagnose te krijgen? En als je echt weet wat er is en de juiste arts daarbij betrokken is, dan valt er misschien juist wel winst te behalen middels de juiste begeleiding en/of hulpmiddelen. 

En waar ik dan dus over een aantal jaar hoop te staan? Ik hoop sterker in mijn schoenen te staan! Me niet meer zoveel aan te trekken van wat een ander allemaal wel niet denkt en vindt en daarnaast hoop ik dat ik mijn eigen bedrijfje ben gestart waarin ik andere mensen kan helpen. Verder kan ik hier nog niet veel meer over kwijt, maar ik heb zeker gerichte plannen en kijkend naar wat ik allemaal heb meegemaakt zou het zonde zijn als ik hier niets mee ga doen.

Ik wil niks liever dan andere mensen die in hetzelfde schuitje zitten of iets heel anders waardoor zij in soortgelijke situaties terecht zijn gekomen helpen of een luisterend oor zijn, in de hoop dat zij meer rust ervaren dan ik heb gehad in de jaren vanaf dat ik in de ziektewet terecht kwam. 

Verder hopen Eelker en ik iets heel tofs te beginnen samen, maar dat is iets wat op dit moment echt nog niet mogelijk is en meer kan ik er dus ook nog niet over kwijt. Maar het zijn wel echt serieuze dromen!

Hoelang ben je al actief op Instagram?

Veel te lang!!! Wanneer is Instagram begonnen? Ik was een dag eerder! Nee geen flauw idee meer. Ik herinner me foto’s uit 2011 toen Eelker en ik zijn gaan samenwonen. Van die foto’s met ekte Instagramfilters en dan voornamelijk Gingham & Reyes en Moon natuurlijk! 🤣 Ben ik er toch wel op vooruitgegaan met Lightroom, al zeg ik het zelf!

Ben in ieder geval altijd al wel gek geweest op Social Media. Zo was ik fanatiek op Hyves en was ik ook echt pissed toen dat stopte… Instagram vond ik in de eerste jaren niet heel bijzonder, maar toen ik zwanger werd van Liz werd het al steeds meer en vanaf haar geboorte (16 december 2015) ben ik hier wel echt actief! En ik vind het oprecht nog steeds leuk om andere moeders te volgen en nieuwe mama’s / papa’s, maar ook andere (voor mij nieuwe) accounts te leren kennen!

Wat vind je leuk aan Instagram? Wat vind je minder leuk aan Instagram?

De interactie vind ik onwijs leuk! Ook kan ik, juist doordat ik ben afgekeurd en veel niet kan, mijn ei hier echt kwijt en heb ik er een paar hele leuke/lieve contacten aan overgehouden. Maar, ook dat heeft een keerzijde en die keerzijde vind ik dan weer ongelofelijk moeilijk. Ik kan absoluut niet tegen onrecht en vind het dan ook heel lastig als mensen akelig doen via Social Media en dat is nou net de plek waar mensen het nog makkelijker vinden om dit te doen. 

Zelf ben ik dan ook al meermaals aangevallen op mij als persoon. Echt de naarste berichten heb ik ontvangen. Ik kon hier dan ook echt onwijs van slag van raken en dat is natuurlijk niet goed. Hierdoor heb ik wel eens overwogen om te stoppen, maar juist doordat ik geen werk heb en mijn sociale leven ook niet heel bruisend is door de afgelopen zes jaar, zou er alleen maar meer wegvallen.

Afgelopen jaar kwam ik echter ook nog in een depressie terecht door een flinke opstapeling en toen heb ik wél even afstand genomen van Instagram. Ik had toen de meest fijne psycholoog die je je maar kunt wensen. Hier heb ik zowel EMDR-therapie gehad als heel goede gesprekken en handvaten en hier ben ik nog altijd mee aan het werk. Ik merk echter al echt dat ik vooruit ben gegaan hierin en al minder spanning krijg wanneer ik bepaalde soort berichtjes krijg. 

Neemt niet weg dat ik het nog steeds niet begrijp. Ik snap oprecht niet waarom iemand het nodig vindt een ander te kwetsen, maar een ander kan ik niet veranderen. Het enige wat ik kan doen is zorgen dat ik er geen last meer van heb, dus that’s what i do! Of nouja, probeer! Maar van proberen kun je leren zegt juf, aldus Liz!

Onwijs tof dat je deze voorstel-blog helemaal hebt gelezen, dankjewel daarvoor! ♥️ Ik hoop dat je het leuk vindt om vandaag met ons mee te kijken. In de stories zal ik uiteraard nog een vraagsticker plaatsen, zodat jullie al jullie vragen op mij af kunnen vuren! 🔥

Liefs Mandy (and the kids) 😉💋

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *